على بن ابيطالب ، در سفريكه بصفّين ميرفت ، بكربلا - آنجا كه درختان حنظل است - عبور كرد و از اسم اين مكان ، سؤال فرمود .
گفتند :
كربلا !
فرمود :
اندوه و بلا !
آنگاه ، پياده شد و نزد درختى كه آنجا بود ، نماز خواند .
سپس فرمود :
در اينجا ، شهدائى كشته ميشوند كه بعد از - صحابه - ، بهترين شهيدانند و بدون حساب ، وارد بهشت ميشوند - و با دست ، بمكانى در آنسرزمين ، اشاره كرد -
همراهان حضرت ، آنجا را نشان گذاشتند ، روزگارى نپائيد كه - حسين - در آنجا كشته شد ! »
* * * اين بود پارهاى از كلمات متفّرقهء - امام عليه السلام - در كربلاء مشرّفه كه بعبارات مختلف ، از طرق گوناگون ، نقل شده كه بعضى از آنها « صحيح » ، برخى « حسن » و پارهء ديگر « ضعيف منجبر » است .
سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — صفحة 195
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص١٩٥