آنچه كه در مسير خود وجود داشته باشد به همراه خود به مسجدالحرام وارد مىسازد .
اين سيلها معمولًا به همراه ضررهاى فراوانى است كه در طول مسير به خانههاى قديمى وارد مىكند .
. . .
بدين سبب ، از قديم در مسير سيل سدهايى ساختند كه بتوانند تا حدودى از شدّت آن و در نتيجه ضررهاى وارده ، پيشگيرى نمايند ؛ از آن ميان مىتوان به « سدّ عمر » در منطقه « مدعا » اشاره كرد كه در اين نقطه بود و از بالاى آن به سبب ارتفاع و بلندىاش ، كعبه ديده مىشد . اين سد موجب آن مىشد كه مسير سيل از سوى مسجدالحرام منحرف گردد و به طرف « وادى ابراهيم » جارى شود . پيش از ساخته شدن اين سد ، همواره سيل به طرف « مدعا » مىآمد و آنگاه از سوى مروه به مسعى و پس از آن به مسجدالحرام سرازير مىگرديد . اين سد در سال هفدهم هجرى ، پس از قرار دادن مقام ابراهيم عليه السلام در جايگاه خويش ، و پس از پايان ساختمان مسجدالحرام و توسعه آن بنا گرديد .
سد عمر ، سدّى عظيم ومستحكم بود كه آن را بهوسيلهء صخرههاىبزرگوخاك فشرده ساختهبودند و در لابلاى آن شبكهاى از تارهاى موى اسب قرار داشت پس از بناى
التاريخ القويم لمكة وبيت الله الكريم ( كعبه و مسجد الحرام در گذر تاريخ ) ( فارسى ) — صفحة 307
مساهمون: هادى انصارى
ص٣٠٧