تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التاريخ القويم لمكة وبيت الله الكريم ( كعبه و مسجد الحرام در گذر تاريخ ) ( فارسى ) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩
سال دهم حجةالوداع در اين سال صورت گرفت ، كه طى آن على عليه السلام را به نيابت و جانشينى خود نزد پيروان خويش معرفى نمود ( من كنت مولاه فهذا على مولاه . . . ) وفات ابراهيم فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله . در اين سال فرستادگان و وفود عرب افزايش يافتند و همه گروه گروه به مدينه آمده و اسلام را مىپذيرفتند . سال يازدهم بيمارى رسول خدا صلى الله عليه و آله در اواخر ماه صفر اين سال آغاز شد كه منجر به وفات پيامبر در 28 ماه صفر المظفر سال يازدهم هجرى گرديد . شش ماه پس از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله دخت گرامى آن حضرت ، فاطمهء زهراء نيز وفات يافت ( به شهادت رسيد ) .

اولين كسى كه لقب « خادم‌الحرمين » بر خود نهاد

سلطان سليم خان كه يكى از سلاطين و خلفاى عثمانى بود ، هنگامىكه كشورهاى عربى - و از آن جمله حجاز - زير نفوذ حكومت او درآمد ، در خطبه از وى به نام « حامى الحرمين‌الشريفين » ياد شد ، ليكن سلطان سليم پس از شنيدن اين لقب ، اعتراض كرد و گفت : حامى آنها ، خداوند عزّ و جلّ است و من « خادم الحرمين‌الشريفين » هستم . از آن پس نام سلاطين عثمانى را بدين عنوان در خطبه‌ها ياد مىكردند . همچنين در مورد اخشيد - كه در حوالى سال 331 هجرى بر مصر و شام و بلاد الحرمين حكومت مىكرد - گفته‌اند : او در ضمن نامه‌اى به پادشاه روم نوشته است : « اگر براى من شرفى جز امارت بر حرمين نبود ، همانا اين شرف براى من كافى بود . » همچنين سيوطى در كتاب « حسن‌المحاضرة في اخبار مصر و القاهره » آورده است : در سال 719 هجرى ملك مؤيد به خطبا دستور داد هنگامىكه در خطبه‌ها به نام او مىرسند ، پله‌اى از منبر پايين بيايند تا نام وى را در پله‌اى پايين‌تر از پله‌اى كه نام خدا و