نيز يكى ديگر از ويژگىها و نكتههاى ارزشىِ آثار اوست كه در آنها آموزههاى شيعى را همراه با آميزههاى عرفانى به قلمى روان و در خور فهم و بسيار آسان به دست داده و نمونهاى عالى از شيوهء نگارشِ دُرست روزگارش بيافريده است .
در تصحيح و ويرايش اين اثر از دستنوشتهاى زيرين بهره بردهام :
دستنوشت /
m
/
از كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى تهران ، شمارهء 16311 . كامل ، به خطّ نسخ ، تحرير 6 / ذ ح / 1111 ه « 1 » . نسخهاى است بسيار مضبوط و صحيح و احتمالًا به وسيلهء كاتب با نُسختِ ديگرى هم مقابله گرديده است . از ويژگىهاى آن در برخى جايها كتابتِهاى غير ملفوظ است ، مانند : درندگان درندگان . يا به عكس :
سنگريزها سنگريزهها . همچنين ادغام دو حرف همجنس : درشترين درشتترين . در چند مورد هم بجاى واو حرفِ الف بياورده : قاران قارون . بدان آنكه بدون آنكه .
دستنوشت /
a
/
از كتابخانهء مسجد اعظم قم ، شمارهء 550 . كامل ، به خطّ نسخ عبد اللّه بن ابى الحسن بن محمّد على نورى در اواخر ماه رجب 1269 ه « 2 » . اين نسخه داراى اشتباهات اندكى است و هَمسويىهايى با نسخهء پَسين دارد .
دستنوشت /
s
/
از كتابخانهء دانشگاه لسآنجلس كاليفرنيا ، مجموعهء كارو ، اين نسخه پيشتر در
هامش
( 1 ) . فهرست نسخههاى خطّى مجلس شوراى اسلامى ، سعيد نفيسى 6 : 58 .
( 2 ) . فهرست نسخههاى خطّى مسجد اعظم ، رضا استادى : 76 .