فرمودهاند « 1 » : « أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثاقُ الْكِتابِ أَنْ لا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ » « 2 » يعنى آيا عهد و پيمان گرفته نشده از
يهود در تورات كه نسبت ندهند به خداى تعالى مگر آنچه را خدا فرموده باشد . و امّا آيهء دوم آن است كه فرموده : « بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ » « 3 » يعنى بلكه تكذيب كردهاند جماعت مشركان « 4 » چيزى را كه علم ايشان به آن احاطه نكرده و هنوز بر حقيقت او مطّلع نشدهاند « 5 » . و از آن حضرت نيز مروى است كه : بپرهيزيد « 6 » از دو خصلت كه بيشتر جماعتى كه هلاك شدهاند از راه آن دو خصلت است : بپرهيزيد از اينكه فتوا دهيد به رأىِ خود ، يا اعتقاد كنيد در دين به چيزى كه ندانيد « 7 » . و « 8 » از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام منقول است : هركه فتوا دهد مردم را بدون علم و بدون هدايتى از جانب خدا ، لعنت مىكند او را فرشتگان رحمت و فرشتگان عذاب و به او مىرسد گناه هركسى كه به فتواى او عمل كرده « 9 » . و مراد آن حضرت از علم مزبور آن است كه مستفاد شده باشد از انوار الهى و الهامهاى حقّ چنانچه از براى ائمّهء هُدى سلام اللَّه عليهم حاصل بود . و مراد از هدايت مذكور آن است كه از اهل بيت نبوّت شنيده شده « 10 » باشد چنانچه از براى ما گروه شيعيان ميسّر شده . و ملائكهء رحمت آنانند كه راهنمايى « 11 » مىكنند نفسهاى نيكان را به مقامهاى عالى كه در بهشت است . و ملائكهء عذاب آنانند كه مىكشانند نفسهاى بدان را به واپَسترين جاها در جهنّم .