فصل [ تفهّم ]
[ m . a 114 ] « لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ » « 5 » يعنى چيزى مثل او نيست و آن شنوا و بيناست . و آيهء : « الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ » « 6 » يعنى خداى عزّ و جلّ پادشاه منزّه از علاقهها و سالم از نقصها و اماندهنده و مطّلع بر همه چيز و همه كس و غالب و جبركنندهء نقصها و بزرگوار است . و بايد كه تأمّل در اين صفتها و اسمها بكند تا اسرار آنها ظاهر شود . و در تحت اينها معناهاى بسيار پنهان است و ظاهر نمىشود مگر از براى كسانى كه توفيق يافتهاند . و حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه اشاره به اين نمودهاند در اينكه فرمودهاند « 7 » : حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله آنچه را از « 8 » مردم مخفى مىداشتند به من در پنهانى مىگفتند ، ليكن خداى عزّ و جلّ به بعضى از بندگان نصيبى در فهميدن قرآن داده كه ميسّر « 9 » باشد او را فهميدن بعضى از آنچه من به « 10 » بركت آن حضرت فهميدهام . و بايد كه هر بندهاى حريص باشد بر طلب اين فهميدن .