خواندن « إِيَّاكَ نَعْبُدُ » و حال آنكه دنيا را پرستد پس البته كاذب خواهد بود . و بعد از اين صدق در نيّت است . و صدق در آنْ آن است كه آن را « 1 » از براى محض رضاى خدا بگرداند و چيزى مخلوط آن نشود و پاكيزه باشد ، پس هركه در نيّت صادق باشد « 2 » البته اخلاص خواهد داشت . و بعد از آن صدق در عزم است . و آن عبارت است از جزم قوى بر خير داشتن چرا كه گاه مىباشد كه آدمى بيشتر عزم بر عملى « 3 » مىدارد و « 4 » در خاطر مىگذراند كه اگر خدا مالى به من بدهد تمامِ آن را يا بسيارى از « 5 » آن را تصدّق خواهم نمود و اگر به دشمنى برخورم در راه « 6 » خدا با وى جهاد خواهم كرد و پروا نخواهم داشت اگرچه كشته شوم . و به تحقيق در نفس نوع ميلى و تردّد
و ضعفى مىباشد كه مخالف صدق در نيّت است . و بعد از آن صدق در وفا به عزم است . و بسيار مىباشد كه پيش از فعل في الحال عزم بر يك « 7 » امرى مىدارد زيرا كه تعبى در وعده كردن نمىباشد و هرگاه كه وقت آن شد و ميسّر گرديد و خواهشها پيدا شد آن عزم برهم مىخورد و اين منافى صدق در عزم است . و از براى اين است كه خداى عزّ و جلّ فرموده « 8 » : « رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ » « 9 » يعنى مردانيند كه راست آوردهاند آنچه را وعده كردهاند . و « 10 » بعد از آن صدق در اعمال است . و آن عبارت است از آنكه سعى كند كه عملهاى ظاهرى دلالت بر امرى نكند كه در باطن به آن « 11 » متّصف نباشد . و صدق در اين آن