فصل [ در كبر و علاج آن ]
و امّا كبر از نتايج عُجب است و تكبّر از كينه يا حسد يا ريا ناشى « 1 » مىشود . و در بسيارى از مواضع قرآن خداى عزّ و جلّ مذمّت تكبّر نموده چنانچه فرمودهاند : « سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ » « 2 » يعنى زود باشد كه بگردانم از قبول كردن آيتهاى من
آن جماعتى را كه تكبّر مىكنند بر مردم در روى زمين به غير استحقاق . و نيز فرمودهاند : « كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ » « 3 » يعنى همچنين مُهر مىكند خداى عزّ و جلّ بر دل هر متكبّر ستمكار . و حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند كه : داخل بهشت نخواهد شد هركسى كه در دل او « 4 » هموزنِ دانهء خردل از تكبّر بوده باشد « 5 » . و نيز فرمودند : هركه خود را عظيم شمرد و تكبّر كند در رفتار به خدا ملاقات خواهد نمود و حال آنكه خداى عزّ و جلّ ( بر او غضبناك باشد « 6 » . و حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمودند كه : كبر « 7 » جامهاى است مخصوص خداى عزّ و جلّ ) « 8 » زيبنده به وى ، و هركه تكبّر كند منازعه با خداوندگار نموده خواهد بود در آنچه مخصوص وى است « 9 » . و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : ( كبر آن است كه مردم را حقير شمرى