مىكنند وبرايش نذر مىكنند . « 1 »
وى بانويى پرهيزكار ، بسيار خداترس وگريان از خوف الهى بود . شبها را به عبادت مىپرداخت وروزها روزه بود . هر سه شب فقط يكبار طعام مىخورد وغير از مال شوهرش از مال ديگران نمىخورد . سى بار به حج رفت ودر هر سفر بيشتر راه را پياده طي مىكرد . سخت مىگريست وبه پرده كعبه آويزان مىشد ومىگفت : « الهى وسيّدى ومولاي متّعنى وفرّحنى برضاك عنّى » : پروردگار من ، آقا ومولاي من ، با رضاى خودت از من به من طول عمر وشادى ببخش .
زينب دختر يحيى مىگويد : « چهل سال به عمهام نفيسه خدمت كردم ، هرگز نديدم شب بخوابد يا روز افطار كند . به أو گفتم : به حال خودت رحم نمىكنى ؟ گفت : چگونه به خود رحم كنم ، در حالي كه قدمهايم بر لب پرتگاهى است كه رستگاران وفائزان اميدى به آن ندارند . « 2 »
سخنان بزرگان : سيد امين ، نفيسه را در زمره أعيان شيعه ذكر كرده است . « 3 » عمر رضا كحاله مىگويد : از بانوان عابد وصالح وزاهد وپرهيزگار بود . « 4 »
بحثي دربارهء پدر وهمسر نفيسه : ابن عنبه مىگويد : « زيد بن حسن عليه السّلام دخترى به نام نفيسه داشت كه با وليد بن عبد الملك بن مروان ازدواج كرد وفرزندى به دنيا آورد . نفيسه در مصر مدفون است . برخى گفتهاند : نفيسه به ازدواج عبد الملك بن مروان درآمد وهنگام وفات ، از أو حامله بود ؛ ليكن گفتار أول صحيح است . زيد ، وليد بن عبد الملك را به سبب دخترش نفيسه اكرام واحترام مىكرد . البتة گفته شده است كه نفيسه ( صاحب قبر در مصر ) دختر حسن بن زيد بن حسن عليه السّلام است كه به ازدواج إسحاق بن جعفر الصادق عليه السّلام 163 درآمد . آنچه از نويسندگان ثقة انساب روايت شده ، همان گفتار أول است » . « 5 »
المجدى مىنويسد : برخى از علماى فاضل شيعه به من گفتهاند كه زيد بن حسن عليه السّلام دخترى داشت نامش نفيسه بود وقبرش در مصر ، مشهور است وبلاذرى نيز از أو نام برده وگفته كه وى
هامش
( 1 ) . عمدة الطالب : 90 .
( 2 ) . أعلام النساء : 5 ، 187 ؛ رياحين الشريعة : 5 ، 87 .
( 3 ) . أعيان الشيعة : 10 ، 227 .
( 4 ) . أعلام النساء : 5 ، 187 .
( 5 ) . عمدة الطالب : 90 .