تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مأخذ شناسى رجال شيعه ( فارسي ) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨
تعارض جرح وتعديل ؛ نظريهء تعويض . خاتمهء كتاب ، در بررسى كتاب‌هاى أصول رجالي است . در آخر كتاب ، فهرست‌هاى متعددى آورده شده است .

أحمد بن محمّد .

681 . رسالة في نسب الرواة .

الذريعة ، ج 24 ، ص 139 ( ش 694 ) . محقّق تهرانى ، به نسخه‌اى از اين كتاب ، نشانى داده است .

شريف بغدادي ، محمّد بن علي .

682 . الرواة .

التراث العربي ، ج 3 ، ص 132 . مؤلّف ، در مرحلهء اوّل ، كتاب خلاصة الأقوال علّامهء حلّى ( م 726 ق ) را همانند أصل آن در دو قِسم ترتيب داده است وسپس در خاتمهء آن ، هفت فايدهء رجالي را به همراه زياداتى كه از رجال ابن داوود اخذ نمود ودر اين كتاب موجود نبوده ، مطرح نموده است .

علي بن حسن .

683 . مشيخة الاستبصار والتهذيب و [ كتاب ] من لا يحضره الفقيه . الذريعة ، ج 21 ، ص 71 ( ش 4002 ) . مؤلّف ، اقدام به استخراج أحوال عدّه‌اى از رجال موجود در طُرُق شيخ أبو جعفر محمّد بن حسن طوسي ومحمّد بن بابويه قمى از كتاب الاستبصار ، التهذيب وكتاب من لا يحضره الفقيه نموده است . أسامي بر أساس حروف الفبا تنظيم شده‌اند وبراي بيان أحوال رجال صحيح ، حَسَن ، موثّق ، مجهول وضعيف ، از كُدهايى كه به وسيله حروف الفبا تنظيم شده ، استفاده شده است . محقّق تهرانى نسخه‌هايى از اين مشيخه را مشاهده كرده ونشانى داده است .