از مشهورترين اين موارد ، كنيهء « أبو بصير » است وبه دليل اهميّتى كه اين تعبير در اسناد روايات دارد ويحيى اسدى از أصحاب اجماع به شمار مىآيد ، مقتدّمان ومتأخّران ، رسالههاى متعدّدى را تأليف نمودهاند .
مؤلّف ، ضمن بيان شكلهاى مختلف اين بحث در ميان متقدّمان ومتأخّران ، أقوال مختلف علماى علم رجال را بيان داشته وبه نقد وبررسى اين ديدگاه ، اقدام مىنمايد وبا استناد به أحاديث ، شرح حالها ، راوي ومروى عنه و . . . كه دربارهء صاحبان اين كنيه ( مانند يوسف بن حرث ، عبد اللَّه بن محمّد اسدى ، ليث بن بخترى مرادي و . . . ) آمده ، در صدد آن است كه نتيجهاى را كه خود از بررسى ادلّه به آن رسيده ، به اثبات برساند .
ايشان به اين نتيجة رسيده كه أبو بصيرِ مطلق در اسناد روايات ، همان يحيى أبو بصير اسدى است .
محقّق تهرانى در الذريعة ( ج 4 ، ص 148 ، ذيل ش 722 ) ، اين كتاب را با عنوان ترجمة أبي بصير ونيز با عنوان الرسالة المبصرة ( ج 11 ، ص 223 ، ش 1360 ) هم فهرست نموده است .
جديدى نژاد ، محمّد رضا .
584 . معجم مصطلحات الرجال والدراية
، قم : دار الحديث ، 1380 ، 203 ص ، اوّل .
شناخت تعبيرها ومصطلحات هر علمي ، نقشى مستقيم در دستيابى به مطالب آن علم دارد . اين كتاب ، ضمن بيان فهرستى از مصطلحات علم رجال ودرايه در بيش از ششصد عنوان ، عبارتهاى عالمان ودر بعضي موارد ، تلخيص آنها را در تفسير هر مصطلح با ذكر نشانى مصدر مورد مراجعه ، ارائه كرده است .
محورهاى ألفاظ واصطلاحات ، شامل اقسام وأنواع حديث ، ألفاظ مدح وذم ، توثيقات عام ، اقسام تحمّل حديث ، رمزهاى متداول در كتب حديث ، وديگر مباحث علوم حديث است .
جواهرى ، محمّد .
585 . المفيد من معجم رجال الحديث .
قم : مكتبة المحلّاتى ، 1417 ق ، 763 ص ، رحلي .