لحوق مذلّت وخوارى در روز جزاست انقطاع يابد ،
« تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلا فَساداً وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ »
« 1 »
.
يَا رَبَّنَا وَيَا سَيِّدَنَا
اى پروردگار ما درماندگان ! واى فرمانفرماى ما بندگان ! پس از رشحهء فيض « 2 » تربيتت نهال هر كمالى برومند ، واز سودن جبههء عبوديّت بر ساحت بارگاه سلطنتت « 3 » ، آوازهء هر جاه وجلالي بلند است .
وَيَا مَوْلَانَا وَيَا غَايَةَ رَغْبَتِنَا
اى يارى كننده وپردازندهء كارهاى ما ناتوانان ! واى نهايت خواهش وآخر آرزوهاى ما بىسامانان ! پس از كه يارى جوييم كه به قبضهء مشيّت توست زمام هر يارى ؟ وبا كه آغاز خواهش كنيم چون در حيطهء قدرت توست انجام هر كارى ؟ !
أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ أَنْ لَاتُشَوِّهَ خَلْقِي بِالنَّارِ !
مىجويم وميطلبم تو را - اى سزاوار پرستش وبخشندهء هستى - كه نگردانى حسن خلقت اصلى مرا به آتش دوزخ مبدّل به زشتى !
زهى غفلت كه با وسعت ساحت عفو ومرحمت ، خود را به تنگناى قهر وسطوت كشانيم ، وبا تموّج بحار لطف ورأفت ، خود را به شرارت « 4 » سخط وعقوبت سوزانيم ، وبا تجلّى أنوار جود واحسان در ظلمتكدهء منع وحرمان مانيم ، وبا تمكّن عقل در مملكت بدن ، پيروى نفس امّاره نموده ، قدر آن سلطان عادل را ندانيم ؛
« رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَتَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ »
« 5 »
.
فصٌّ
أقصى مراتب سعادت انساني وأعلى مدارج ترقّيّات نشئهء امكاني ، رستگارى از
هامش
( 1 ) . سورهء قصص ، آيهء 83 .
( 2 ) . « ب » : - / فيض .
( 3 ) . « الف » و « ب » : سلطنت .
( 4 ) . « الف » : شرارهء .
( 5 ) . سورهء أعراف ، آيهء 23 .