باب ما أوّله الغين
غبّ : نوبتُه ، تناوب . در صحيفة در دعاى نعى بر ميت : ولا تجعل ذكره لنا غبّاً « 1 » يعنى نگردان ذكر موت را بر ما كه متذكر شويم وقتي دون وقتي .
غبض : اندك .
غُثاء : خاشاك بالاى آب .
غدار : موى كه رويد در موضع لحيه .
غدق : ومغدق : باران دانه بزرگ . مكان مغدق : مكان بسيار رطوبت [ دار ] « 2 » .
غرر : وغرير . اغترّ بالشيء : خدع به .
غري : يعنى هيجان آورد ، قوله :
« فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ »
« 3 » أي هيَّجنا « 4 » .
غرّة : أي غفلت . غَرور : - به فتح - شيطان ، وبه ضم : به معنى باطل .
غرض : نشانه .
إغراق : وغرق : به معنى نزع .
غزر « 5 » : معناى أو كثرت [ است ] . غزير الماء إذا كثر . استغزر يعنى طلب نمود أكثر از چيزى كه اعطاء نموده است .
غزا : أي جاهد غازياً أي مجاهداً .
غسق : شب تاريك .
غضّ : چشم پوشيدن وحلم ورزيدن .
غطاء : پرده .
غفور : الغفور والغفار : الساتر . غفير : تغطية . مِغفر والمِغفار : اين دو عبارت
هامش
( 1 ) . الصحيفة السجادية : دعاى چهلم .
( 2 ) . وانشر علينا رحمتك بغيثك المغدق من السحاب المنساق ( الصحيفة السجادية : دعاى نوزدهم ) .
( 3 ) . سورهء مائده ، آيهء 14 .
( 4 ) . تفسير القرطبي ، ج 6 ، ص 117 .
( 5 ) . در نسخه : « غرر . . . غرير . . . استغرر » آمده كه ناصواب است .