أبو جعفر محمّد بن علي بن حسين قمى ( شيخ صدوق ) ، أبو جعفر محمّد بن حسن بن علي طوسي ( شيخ طوسي ) ] .
ختامِ كلام را به ذكر گزيدههايى چند از متن كتاب ، اختصاص مىدهيم :
[ فصل ]
. . . بدان كه حالت سجده ، بهترين حالت قرب حضرت احديّت است واگر كسى با توجّه واقبال وتضرّع وابتهال سجده كند ، جميع حجابها كه بين أو وبين عالم نور ومبدأ فيض وظهور است ، برداشته مىشود واخبار عجيبه وآثار غريبه در آن وارد گرديده وديده شد ، كه اينجا مقام ذكر آنها نيست . بايد از آن غفلت ننمود . واللَّهُ الهادي . « 1 »
- باب المراد - مِن جملهء أذكار لازمه ، استغفار است وخواص وآثار آن - برهاناً ووجداناً - بسيار وبىشمار است وآيات واخبار كثيرهء عجيبه در آن وارد گرديده . وعمدهء خاصيّت آن ، در هم شكستن گناهان وتطهير قلب است از لوث معصيت - از لوث وكثافت آن - به ريختن آن معاصي ، ولذا از براي امورات دنيويّه هم به غايت نافع است .
وبايد علاوة بر استغفارات موظّفه در صبح وعصر وبعد از هر نماز ووقت خواب وغيرها ، اقلًاّ روزى هزار مرتبه ، به هر حال كه انسان باشد ، خوانده شود . واز براي آن ، ختم صحيحي است كه سيّد بن طاووس در كتاب مجتنى ذكر فرموده است ، واستغفار اعرابى كه سبزوارى رحمه الله در مفاتيح ، وغيره في غيره ، از حضرت أمير عليه السلام نقل نمودهاند واز براي هر مطلب ، خصوص از براي رفع فقر وحصول مال ، نهايت نفع دارد .
هامش
( 1 ) . نسخهء خطّى ، ص 18 .