جعفر صادق عليه السلام مىرسد « 1 » . تفاوت عبارات اين وصايا بيانگر تعدّد وصدور آنها در زمانهاى مختلف است .
محدّثان وعالمان بسيارى وصاياي مزبور را در كتب روايى خود نقل نموده ويا به شرح آن پرداختهاند . دو عامل باعث شد كه به تصحيح وانتشار نسخه خطى حاضر كه روايتي از آن وصاياست ، اقدام نمائيم .
اولًا : راوي اين حديث از علماى أهل سنت است وسند آن با سند موجود در كتب روايى شيعه تفاوت دارد .
ثانياً : عبارات ومضامين آن با وصايايى كه به نقل از پيامبر أكرم صلى الله عليه وآله وجود دارد ، بسيار متفاوت وبين آنها نسبت عام وخاص من وجه برقرار است ، به طورى كه وجه اختلاف آنها از وجه اشتراك بين آنها بسيار بيشتر است ، وهمين ضرورت انتشار اين نسخه خطى را مضاعف مىكند .
ناقل وصيت در نسخه مزبور كه در فصلهاى جداگانهاى تدوين گرديده ، عمر بن مطهر محمد نسفى ملقّب به نجم الدين ومكنَّى به أبو حفص ومعروف به مفتى الثقلين است . وى از فقهاى حنفيه ، متكلّم ، محدّث ، مفسّر ومورّخ قرن پنجم هجرى است كه آثار بسيارى از خود به جا گذاشته است . از جمله آثار وى :
طلبة الطلبة در اصطلاحات فقهى مذهب حنفي ، العقائد النسفيّة در علم كلام كه سعد الدين تفتازانى آن را شرح نموده ، والأكمل الأطول در تفسير است . وى در سال 461 ه . ق در نسف
هامش
( 1 ) . مَن لا يحضره الفقيه ، مكتبة الصدوق ، تصحيح على أكبر غفارى ، ج 4 ، ص 352