( 14 ) ( 1 ) -
نسخ در آيهء ارث
وَ لِكُلٍّ جَعَلْنا مَوالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيداً .
« 1 » براى هركس وارثانى قرار داديم كه از ميراث پدر و مادر و نزديكان ارث ببرند و [ نيز ] كسانى كه با آنان پيمان بستهايد ، نصيبشان را بپردازيد ، خداوند به همه چيز شاهد و ناظر است .
در مفهوم اين آيه نظريههاى مختلفى وجود دارد :
بعضى از مفسرين قسمت آخر آيه
وَ الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُكُمْ
را جمله و بخش مستقلى مىدانند و مىگويند : اين جمله حكم جداگانهاى را در برداشته و با جملات قبلى و بخش اول آيه ارتباطى ندارد و از طرف ديگر كلمهء « نصيب » را هم كه در همان بخش آخر آيه به كار رفته است ، به يارى و نصيحت و خير خواهى و امثال آن تفسير نمودهاند و با در نظر گرفتن اين دو نكته ، معناى همان قسمت از آيه چنين خواهد بود : « به هم پيمانهايتان نيكى و نصيحت و خير خواهى كنيد و ياريشان بدهيد . » بنابراين معنى ، آيه مذكور يك حكم ثابتى را در بر دارد كه قابل نسخ نمىباشد .
گروه ديگرى از مفسرين همان جمله « و الذين عقدت . . . » را به اول آيه عطف كرده و با آن مرتبط
هامش
( 1 ) نساء / 33 .