ترغبوا عن آبائكم » « 1 » يا بدين صورت بود كه : « انّ كفرا بكم أن ترغبوا عن آبائكم » . « 2 » سيوطى مىگويد : ابن اشته در كتاب المصاحف از ليث بن سعد چنين آورده است : اول كسى كه قرآن را جمعآورى نمود ، ابو بكر بود و زيد براى وى نوشت : عمر نيز آيه رجم را آورد تا در قرآن ضبط شود ولى چون تنها بود ، شاهد و گواهى بر آيه بودن آن نداشت ، زيد نپذيرفت و ضبطش نكرد . « 3 » مؤلف : آيه رجمى كه از عمر وارد گرديد و از وى پذيرفته نشد ، به چند صورت نقل شده است :
يكى اين كه « اذا زنى الشّيخ و الشّيخة فارجموهما البتّة نكالا من اللّه و اللّه عزيز حكيم » « 4 » و ديگرى اين كه « الشيخ و الشّيخة فارجموهما البتّة بما قضيا من اللّذّة » و صورت سوم اين كه « انّ الشّيخ و الشّيخة اذا زنيا فارجموهما البتّة » به هر صورت در قرآنى كه فعلا در دسترس مسلمانان است ، آيهاى كه حكم رجم از آن استفاده شود ، وجود ندارد و اگر اين روايت صحيح باشد ، لابد آيهء رجم از قرآن ساقط شده است .
2 - طبرانى با سند موثق و مورد اعتماد از عمر بن خطاب نقل نموده ( 1 ) - كه قرآن داراى يك ميليون و بيست و هفت هزار حرف است . « 5 » در حالى كه قرآن موجود به يك سوم آن هم نمىرسد و بنابراين روايت ، بيش از دو ثلث قرآن از بين رفته است .
3 - باز ابن عباس از عمر نقل مىكند كه خداوند ، محمد ( ص ) را مبعوث كرد و با وى كتابى فرستاد كه آيهء رجم جزء آيات آن بود و طبق مضمون همان آيه رسول خدا زناكننده را سنگسار نمود و ما نيز بعد از وى به همين روش عمل كرديم ، سپس عمر گفت : ما در قرآن اين آيه را مىخوانديم « و لا ترغبوا عن آبائكم فانّه كفر بكم » « انّ كفرا بكم ان ترغبوا عن آبائكم » . « 6 » 4 - نافع نقل مىكند كه ابن عمر مىگفت : حتما از شماها كسانى خواهند گفت كه من همهء قرآن را فرا گرفتهام ولى او چه مىداند كه همهء قرآن كدام است زيرا قسمت زيادى از قرآن از بين رفته
هامش
( 1 ) از پدرانتان اعراض نكنيد زيرا اعراض نمودن از پدران با كفر يكسان است .
( 2 ) صحيح بخارى ، 8 / 26 ؛ صحيح مسلم ، 5 / 116 .
( 3 ) اتقان ، 2 / 101 .
( 4 ) اگر پيرمرد و يا پيرزنى زنا كند ، حتما سنگسارش كنيد كه عقوبتى است از سوى پروردگار و خداوند عزيز و حكيم .
( 5 ) اتقان ، 1 / 121 .
( 6 ) مسند احمد ، 1 / 47 .