[ هفت قارى مشهور ]
( 1 ) -
عبد اللّه بن عامر دمشقى
نام وى عبد اللّه بن عامر دمشقى و كنيهاش « ابو عمران » ، ملقب به « يحصبى » است . وى قرآن را از مغيرة بن ابى شهاب فرا گرفته است .
هيثم بن عمران مىگويد : عبد اللّه بن عامر در دوران وليد بن عبد الملك رئيس اهل مسجد بود .
هيثم ، عبد اللّه را از قبيلهء حمير مىدانست و به نسب وى خرده مىگرفت .
ابو عمر دانى مىگويد كه : عبد اللّه بن عامر پس از بلال بن ابى درداء قضاوت شام را به عهده گرفت . . . اهل شام او را در قرائت قرآن پيشواى خويش قرار دادند .
ابن جزرى مىگويد : در سند و طريق ابن عامر اقوال و نظريههاى مختلفى وجود دارد كه تعداد آنها به نه قول بالغ مىباشد ولى در ميان اين همه اقوال ، صحيحتر همان قول و گفتار بعضى از رجالنويسان است كه مىگويند : « معلوم نيست ابن عامر قرائت را از چه كسى فرا گرفته است . » عبد اللّه سال هشتم هجرى متولد و سال صد و هجده در گذشته است .
راويان ابن عامر
قرائت ابن عامر را دو نفر با چند واسطه نقل نمودهاند : هشام و ابن ذكوان .
1 - هشام ، كنيهاش ابن عمار فرزند نصير بن مسيره است و قرائت را نزد ايوب بن تميم فرا گرفته ، بر وى عرضه نموده است .
رجال شناسان دربارهء هشام دو نظريه مختلف اظهار نمودهاند : يحيى بن معين دربارهء هشام مىگويد كه : وى مورد وثوق است و نسائى مىگويد : عيبى ندارد . دارقطنى چنين نظريه مىدهد كه