ص 127 س 1 تا 2 - پ : عبارت « و مردم چون . . . در آسمان مىپيوندد » ندارد س 5 - پ و با : فريشتهاى س 6 - پ و با : « نبود » ندارد س 7 - پ : از خوف ما گفتيم س 9 - پ : بر آمدى چون لويد س 9 - پ : آمن گردانيده بود س 11 - پ : به دو كند س 12 - پ : آماس س 14 و 15 - آنچه آمده است س 15 - پ : خواهد آمد س 17 - پ : محمد را دست بر س 19 - اساس : دادند س 20 - پ : و اين در معجزه قوىتر است س 20 و 21 - پ : « عجيبتر است . . . روز مىبرد » ندارد س 22 - پ : چون رسول ص س 24 - پ : و معجزهء صالح س 25 - پ و با :
« محمد » ندارد س 26 - پ : « رسول را » ندارد س 27 - پ : اوجب له شكرا ص 128 س 1 - پ : سخن گفت س 1 - پ : مخور كه من زهر آلودم و اين س 2 - عجبتر است گفت سليمان س 7 - پ : است از ملك دنيا س 11 - پ : رسول را عليه السلام س 12 - با : رغبت ليلة الجن س 14 - پ : آموختند س 14 - با :
همين معجزه س 16 و 17 - پ : « و اين جمله . . . ان شاء الله » ندارد س 17 - روايت كردهاند س 17 و 18 - پ : مرغان بچه بگرفته س 18 - پ : اين مرغ بگرفته است س 21 - پ : گرفتهام يا رسول الله س 21 - پ و با : يحيى بن زكريا س 22 - پ : در طفوليت .
ص 129 س 2 - پ : گناه او س 5 - با : كراهت س 10 - پ : « ماستينه » ندارد س 13 - پ : خصيهاش درد مىكرد و آماسى بود س 15 - پ : نمىتوانم كرد س 15 - پ : دعا بخواند س 19 - پ : قتادة بن نعمان س 20 - پ و با : بر روى فرو آمد س 20 - با : فرو آمده س 21 - پ : چشم او باز جاى س 23 - با :
آن جمع كه كشته س 28 - پ و با : گويند ابراهيم س 28 - پ و با : قوم خود .
ص 130 س 4 و 5 - پ : مىرفت در غزائى و شترى س 7 - پ : پناه گرفتم به تو ازو س 7 - پ : كس فرستاد به خداوندش س 8 - پ : شتر بخواست از او و رها كرد س 8 و 9 - پ : « او به رسول بخشيد . . . تا برفت » ندارد س 9 - پ : نصيبى تمام بدادند از خير و س 14 - پ : به او داد س 15 - پ : حكمت به دو س 16 - پ :
گويند يعقوب س 18 - پ : مبتلى شد س 22 - پ : يك فرزند بود س 21 - پ :
شرف النبي ص ( فارسي ) — صفحة 564
مساهمون: عبد الملك الخركوشي النيسابوري
ص٥٦٤