599 ه / 1202 م به نگارش آن دست زده است . از سوى ديگر بلوشه ، گويا به استناد يادداشت روى سر صفحه يا صفحهء پايان ، يا چيزى از اين گونه ، مترجم را « امام ربانى ، بارع ناسك متورع ، نجم الدين محمود [ چنين است نه محمد ] بن على الراوندى مىنامد ، و او را با نگارندهء « راحة الصدور » شخص واحدى مىداند كه اين نام هيچگونه شك و ترديدى ايجاد نمىكند . زيرا بارها در « راحة الصدور » از آن ياد شده است . در فهرست بايزيد از مترجم ياد نشده است .
زين الدين محمود راوندى ، در سال 577 ه / 1181 م به سمت معلم حسن خط در خدمت سلطان طغرل بود ، و در سال 585 ه / 1189 م به سمت ايلچى از عراق به مازندران نزد شهريار اين سامان فرستاده شد . ( بنگريد به : پيشگفتار چاپ دوم چاپ اقبال از « راحة الصدور » ، ص
XVII - XVI
) . » [ 11 ]
آگاهيهاى من از احوال و آثار مصنف كتاب ، ابو سعيد خرگوشى ، و مترجم فارسى آن ، نجم الدين راوندى ، بيش از اين نيست . تنها نكتهاى كه دربارهء مترجم مىتوان افزود ، اشارهاى است كه در نسخهء « بايزيد ولى » آمده است و آن چنين است :
« استاد اجل عالم زين الدين شمس الاسلام استاد السلاطين عطارد الارض سيد العلماء فخر الاماثل مختار الانام محمود بن محمد بن على - الراوندى . . . »
نسخهها
چنان كه اشاره كردم ، از ترجمهء شرف النبى ، سه نسخهء خطى شناخته شده است كه عكس هر سه نسخه در دست من است :
1 - نسخهء اسعد افندى [ 12 ] اين نسخه كهنترين نسخهء شناخته از شرف النبى است . تاريخ كتابت آن 599
هامش
[ ( 11 - ) ] اين بخش نيز برگرفته از همان « ادبيات فارسى » استورى فرهنگستان ادب و هنر است .
[ ( 12 - ) ] بنگريد به : فهرست ميكروفيلمهاى كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران . تأليف محمد تقى دانش پژوه . ص 134 - فهرست نسخههاى خطى فارسى - احمد منزوى . ج 2 . ص 965 .