باشيد يقين بىشايبه ابرام و لجاج در هنگام درماندگى و احتياج شما علاج آن بدست آن صاحب اللَّوا و المعراج است آن بزرگوار پدر منست نه پدر زنان شما مؤاخات با ابن عمّ من نمود نه با مردان شما بسيار نيكو است نسبت ابن عمّ من با حضرت رسول ايزد مهيمن ، و پدر عاليمقدارم پيوسته به حكم خدا آنچه ارادت و احكام دين مبين بود بشما تبليغ نمود و تنذير فرمود و هميشه بر طايفه ء مشركين خشمگين بود ، و مدام بواسطه ء عدم اطاعت آن لئام و قبول ننمودن طريقت ايمان و اسلام در ضرب و حرب بود و ايذاى بسيار از آن كفره ء أشرار به نبىّ المختار ميرسيد و آن حضرت صبر و تحمّل ميفرمود كظم خشم مينمود و آن جماعت را از روى حكمت حسنه بسبيل پروردگار ميخواند ، و ذكر أوثان و أصنام آلهه ء ايشان نمود آثار آن از جهان برانداخت و شكستگى تمام و تفرقه در ميان آن لئام انداخت تا آنكه همگى گريخته جلاى وطن نمودند و شب ظلمانى كفر گذشته صبح نورانى ايمان و اسلام از مشرق هدايت طالع گشته و حقّ از باطل ظاهر شده ، در آن حال بطفيل ذات رسول فرخنده خصال السنه ء شياطين گنگ دلال و كفيل دين و صاحب شرع مبين متكلَّم به حكم ايزد لا يزال گرديد لهذا شرافت نسبت و عزّت حسب أرباب نفاق معدوم و عقد كفر و غوايت و رشته ء خلاف و ضلالت أصحاب شقاق غير منظوم ماند بعد از آن شما به كلمه ء طيّبه ء اخلاص * ( لا إِله إِلَّا الله ) * متكلَّم گشته .
پس آنگاه بضعه ء رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم تلاوت اين آيه كلام الله نمود كه : * ( وَكُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ ) * .
يعنى : همگى شما بواسطه ء اختيار شقاوت كفر بيشتر موطن و مقرّ بر لب حفره ء نار سقر داشتيد و مكان ذوق و مشرب شرب و شوق و محلّ طمع و
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 34
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٤