از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : قربانى بزرگ خدا در ميان قوم ترك است و بعد از آنها تركى نخواهد بود .
سيد بن طاوس گويد : شايد منظور ، ترك بنى عباس باشد كه مسلمان بودند ، آنها كه تركى نظيرشان نبوده و قربانى بزرگى بدست آن دولت ستمكار قربانى شد .
[ جنگ سفيانى با ترك ]
( باب پنجاه و هفتم : ) أرطات گويد : سفيانى با ترك جنگ مىكند و بعد از آن بدست مهدى عليه السّلام ريشه كن خواهند شد .
[ علامت از بين رفتن سلطنت آنها ]
( باب پنجاه و هشتم : ) حذيفة بن يمان گويد : وقتى كه اولين ( طائفهء ) ترك را در جزيره ديديد با آنها جنگ كنيد تا آنها را شكست دهيد يا اينكه خدا شرّ آنها را دفع كند زيرا آنها حرم را افتضاح ميكنند و آن علامت خروج اهل مغرب و از بين رفتن قدرت و سلطهء آنها است .
[ راجع به صيحهء ماه رمضانى كه اول آن جمعه باشد ]
( باب پنجاه و نهم : ) ابن مسعود از حضرت محمّد بن عبد اللَّه صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود :
وقتى كه در ماه رمضانى ( صيحهاى ) يعنى صداى شديدى « 1 » بوجود آمد در ماه شوال صداى پهلوانها در جنگ بلند مىشود و جنگ و فتنههائى به پا خواهد شد و در ذى قعده قبيلهها متفرق ميشوند و در ماه ذى حجة و محرم خونها ريخته مىشود ، آنگاه سه مرتبه فرمود : چه محرمى ؟ ! هيهات ، هيهات در آن موقع مردم كشته ميشوند .
ابن مسعود گويد : از آن حضرت پرسيديم : آن صيحه در چه وقتى
هامش
( 1 ) - يا عذابى ، يا غارتگرى - المنجد .