باب ششم در تلاوت قرآن
تلاوت خود از اقسام ذكر و دعاست و جانشين ذكر مىشود و هر تشويق و ترغيب و جلب منفعت و دفع ضرر كه در ذكر و دعاست در تلاوت قرآن نيز موجود است در آنچه مىآيد مطلب فوق را خواهى يافت و مطالب زير فضايلى را بيشتر از آن دو به اثبات مىرساند .
اول : قرآن كلام خداست دوم : قطعا در قرآن اسم اعظم است سوم : سر چشمه علم و دانش است .
حفص بن غياث از زهرى نقل كرد گفت : از على بن الحسين ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : آيات قرآن خزانههاى علم هستند هر گاه خزانهاى گشوده شود شايسته است كه به آنچه در آن است نظر كنى چهارم : تلاوت و زياد خواندن قرآن باعث انتشار معجزه پيامبر ( ص ) است و آن را در تواترى كه دارد براى آيندگان حفظ مىكند پنجم : براى هر حرفى از قرآن پاداشى داده مىشود چنان كه بيايد و در غير آن نيامده است براى هر كدام تعدادى اندك از اخبار را بياوريم : روايت اول : از پيامبر روايت شده كه فرمود خداى تعالى مىفرمايد : هر كس قرائت قرآن او را از دعايم باز دارد من بهترين ثواب شاكرين را به او مىدهم .
روايت دوّم : محمد بن يعقوب در حديثى مرفوع از پيامبر ( ص ) نقل كرد كه فرمود : هر كس خداى تعالى به او قرآن را بدهد و فكر كند كه خداى تعالى به ديگران بهتر از آنچه كه به او داده عطا كرده است بزرگى را كوچك شمرده و كوچكى را بزرگ شمرده است .
روايت سوم : از آن حضرت روايت شده كه : وقتى فتنهها همانند پارههاى شب تار به شما روى آورند بر شما باد به قرآن زيرا قرآن شفيعى است كه از ديگران شفاعت مىكند و شاهدى است كه خداى تعالى او را تصديق مىكند و هر كس او را جلوى خود قرار دهد او را به بهشت مىبرد و هر كس او را پشت سر خود قرار دهد او را به جهنم سوق مىدهد و او بهترين راهنما به بهترين راههاست و هر كس از قرآن گفت ، راست گفت و مؤمن شد و هر كس به قرآن حكم كند عدالت كرده و هر كس به قرآن تمسك كند اجر برده است .