باب سوم در احوال نيايشگر
و آن دو قسم است
اول كسى كه دعايش مستجاب مىشود
و آنها عبارتند از : روزه دار ، و حاجى ، و معتمر ، و جنگجو ، و مريض ، و پيشواى دادگر و مظلوم و دعاى مؤمن در حق برادر مؤمن در غيابش . عبد الله بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت كرد ، فرمود : پنج دعاست كه از پروردگار تبارك و تعالى محجوب نمىشود : دعاى پيشواى عادل و دعاى مظلوم ، خداى تعالى مىفرمايد : من ، اگر چه بعد از مدتى ، براى تو انتقام مىگيرم . و دعاى فرزند صالح براى پدر و مادرش و پدر صالح براى فرزندش و دعاى مؤمن در غياب مؤمن براى او ، خداى تعالى مىفرمايد : و براى تو مثل آن باد و خداى سبحان به موسى فرمود : با زبانى كه معصيتم نكردى دعايم كن ! عرضه داشت : كجا چنان زبانى را پيدا كنم فرمود : به زبان ديگران مرا دعا كن .
[ دعا بايد به نسبت به همه شمول داشته باشد و بايد قبل از نزول بلا دعا كرد ]
هارون بن خارجه از امام صادق عليه السلام نقل كرد فرمود : دعاى به هنگام آسايش ، نيازهاى به هنگام بلا را برآورده مىكند ، محمد بن مسلم از امام صادق عليه السلام روايت كرد كه فرمود :
جد من مىفرمود : بر دعا اقدام كنيد ! زيرا وقتى بنده دعا كند وقتى كه بلا بر او نازل شود و آنگاه دعا كند گفته مىشود كه صدايش را مىشناسيم ، و وقتى شخص خدا را قبلا نخوانده باشد به او مىگويند قبلا كجا بودى ؟ و از امام صادق عليه السلام آمده است : اگر كسى از بلايى بترسد كه بر او نازل شود و بر دعا اقدام كند خداى تعالى هرگز آن بلا را بر او نازل نمىكند .
از پيامبر ( ص ) وارد شده است كه فرمود : اى ابا ذر ! آيا كلماتى را كه مفيد به حال تو باشند به تو ياد ندهم ؟ عرضه داشت : بله اى رسول خدا ! فرمود : خدا را حفظ ( ياد ) كن خداى تو را حفظ ( ياد ) مىكند خداى را حفظ ( ياد ) كن ! در جلوى خود او را مىيابى ! خودت را به هنگام آسايش با خداى آشنايى ده ! خداى تعالى در زمان سختى تو را مىشناسد . وقتى خواستى از كسى سؤال كنى ، از خداى سؤال كن ! وقتى خواستى از كسى يارى بجويى از خدا يارى بجوى . قلم هر آنچه كه تا قيامت اتفاق افتد ، نوشته است و اگر تمام خلايق بكوشند به تو سودى رسانند كه خداى آن را مقدر نكرده است ، نمىتوانند .
سكونى از امام صادق عليه السلام روايت كرد فرمود : رسول خدا فرمود : از نفرين مظلوم شما