3896 . جَوامِعُ المَناهِي فِي القُرآنِ الكَريمِ
الكتاب :
« قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَما بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ » .
« 1 »
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسانِ وَإِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَيَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ . . .
وَلا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا إِنَّما عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ » .
« 2 »
« وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ » .
« 3 »
« وَإِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَلا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ » .
« 4 »
« وَلا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ وَلا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ
شرح
3896 . أصول منهيّات در قرآن كريم
قرآن : « بگو : پروردگار من فقط زشتكارىها را - چه آشكارش باشد وچه پنهان - وگناه وستم ناحقّ را حرام گردانيده است ونيز اينكه چيزى را شريك خدا سازيد كه دليلي بر [ حقانيّت ] آن نازل نكرده واينكه چيزى را كه نمىدانيد به خدا نسبت دهيد » . « در حقيقت ، خدا به دادگرى ونيكوكارى وبخشش به خويشاوندان فرمان مىدهد واز كار زشت وناپسند وستم باز مىدارد . به شما اندرز مىدهد ، باشد كه پند گيريد . . . وپيمان خدا را به بهاى ناچيزى مفروشيد ؛ زيرا آنچه نزد خداست - اگر بدانيد - همان براي شما بهتر است » . « ودر راه خدا انفاق كنيد وخود را با دستان خويش به هلاكت ميفكنيد ونيكى كنيد كه خدا نيكوكاران را دوست مىدارد » . « وهنگامى كه موسى براي قوم خود در پى آب برآمد ، گفتيم : با عصايت بر آن تخته سنگ بزن . پس ، دوازده چشمه از آن جوشيدن گرفت [ به گونهاى كه ] هر قبيلهاى آبشخور خود را مىدانست . [ وگفتيم : ] از روزى خدا بخوريد وبياشاميد ، و [ لي ] در زمين سر به فساد برمداريد » . « واز ارزش أموال مردم مكاهيد ودر زمين سر به فسادهامش
( 1 ) . الأعراف : 33 .
( 2 ) . النحل : 90 - 95 .
( 3 ) . البقرة : 195 .
( 4 ) . البقرة : 60 .