3743 . داوودُ عليه السلام
الكتاب :
اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * . . .
يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ
. « 1 »
وَلَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ
. « 2 »
( انظر ) النساء : 163 ، الإسراء : 55 ، المائدة : 78 ، 79 ، الأنعام : 84 ، الأنبياء : 78 - 80 ، النمل : 15 ، سبأ :
10 ، 11 .
الحديث :
19743 بحار الأنوار : رُويَ أنّ اللَّهَ أوحى إلى داوودَ عليه السلام : مَن أحَبَّ حَبيباً صَدَّقَ قَولَهُ ، ومَن أنِسَ بحَبيبٍ قَبِلَ قَولَهُ ورَضِيَ فِعلَهُ ، ومَن وَثِقَ بحَبيبٍ اعتَمَدَ علَيهِ ، ومنِ اشتاقَ إلى حَبيبٍ جَدَّ في السَّيرِ إلَيهِ . يا داوودُ ،
شرح
3743 . داوود عليه السلام
قرآن : « بر آنچه مىگويند صبر كن وداوود ، بندهء ما را كه داراى امكانات [ متعدد ] بود به ياد آور . آرى أو بسيار بازگشت كننده [ به سوى خدا ] بود . . . اى داوود ! ما تو را در روى زمين خليفه گردانيديم . پس ميان مردم به حق داورى كن وزنهار از هوس پيروى مكن كه تو را از راه خدا به در كند . در حقيقت كساني كه از راه خدا به در مىروند ، به سزاى آنكه روز حساب را فراموش كردهاند ، عذابي سخت خواهند داشت » . « هر آينه ، در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايستهء ما به ارث خواهند برد » . حديث : 19743 بحار الأنوار : روايت است كه خداوند به داوود عليه السلام وحى كرد : هركس حبيبي را دوست بدارد ، سخنش را باور مىكند وهركس به حبيبي انس گيرد ، گفتارش را مىپذيرد وكردارش را مىپسندد وهركس به حبيبي اعتماد كند ، به أو تكيه مىكند وهركه مشتاق حبيبي باشد ، در رفتن به سوى أو مىكوشد . اى داوود ! يادهامش
( 1 ) . ص : 17 - 26 .
( 2 ) . الأنبياء : 105 .