ويَغدُو مَع المُذنِبينَ ، بلا سَبيلٍ قاصِدٍ ، ولا إمامٍ قائدٍ . . . حتّى إذا كَشَفَ لَهُمعن جَزاءِ مَعصِيَتِهِم ، واستَخرَجَهُممِن جَلابِيبِ غفلَتِهِم ، استَقبَلُوا مُدبِراً ، واستَدبَرُوا مُقبِلًا ، فلم يَنتَفِعُوا بما أدرَكُوا مِن طَلِبَتِهِم ، ولابما قَضَوا مِن وَطَرِهِم . « 1 »
15322 عنه عليه السلام - أيضاً - : كأنَّ المَعنِيَّ سِواها ، وكأنَّ الحَظَّ في إحرازِ دُنياها ! « 2 »
15323 عنه عليه السلام : لا عَمَلَ لغافِلٍ . « 3 »
15324 الإمامُ الحسنُ عليه السلام : الغَفلَةُ تَركُكَ المَسجِدَ ، وطاعَتُكَ المُفسِدَ . « 4 »
3054 . آثارُ الغَفلَةِ
15325 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن غَفَلَ جَهِلَ . « 5 »
15326 عنه عليه السلام : مَن طالَت غَفلَتُهُ تَعَجَّلَت هَلَكَتُهُ . « 6 »
15327 عنه عليه السلام : مَن غَلَبَت علَيهِ الغَفلَةُ ماتَ قَلبُهُ . « 7 »
شرح
خود را باگنهكاران سپرى مىكند ، بىآن كه راه راستى را بپيمايد وپيشوايى راهنما داشته باشد . . . تا آن كه خداوند كيفر گناهانشان را به آنان نشان داد واز پس پردههاى غفلت بيرونشان آورْد ، به آنچه بدان پشت كرده بودند ( مرگ وآخرت ) روى نهادند وبه آنچه بدان روى آورده بودند ( دنيا ) پشت كردند ونه از آنچه طلبيدند وبدان رسيدند سودى بردند ونه از خواستههاى خود كه به آنها دست يافتند ، بهرهاى يافتند .
15322 امام علي عليه السلام - در وصف غافل - فرمود :
گويى مقصود [ ومخاطبِ أوامر ونواهى ووعد ووعيد الهى ] چيزى جز دلهاست وگويى بهرهمندى وسعادت آنها ، در به دست آوردن دنيايشان است .
15323 امام علي عليه السلام : غافل را عمل [ صالح ] نباشد .
15324 امام حسن عليه السلام : غفلت آن است كه مسجد [ رفتن براي نماز ] را ترك كنى واز تبهكار فرمان برى .
3054 . پيامدهاى غفلت
15325 امام علي عليه السلام : هر كه غافل شود ، نادان مانَد . 15326 امام علي عليه السلام : هر كه غفلتش به درازا كشد ، هلاكتش شتاب گيرد . 15327 امام علي عليه السلام : هر كه غفلت بر أو چيره گردد ، دلش بميرد .هامش
( 1 ) . نهج البلاغة : الخطبة 153 .
( 2 ) . غرر الحكم : 7228 .
( 3 ) . غرر الحكم : 10451 .
( 4 ) . بحار الأنوار : 78 / 115 / 10 .
( 5 ) . غرر الحكم : 7686 .
( 6 ) . غرر الحكم : 8318 .
( 7 ) . غرر الحكم : 8430 .