تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 452

مساهمون:

ص٤٥٢
أحَب‌َّإلَىاللَّهِ عَزَّوجل‌َّمِن‌جُرعَةِ غَيظٍ يَتَجَرَّعُها عِندَ تَرَدُّدِها في قَلبِهِ ، إمّا بِصَبرٍ وإمّا بِحِلمٍ . « 1 »

3031 . جَزاءُ مَن شَفى غَيظَهُ بِمَعصِيَةِ اللَّهِ

15169 رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : إنَّ لِجَهَنَّمَ باباً لا يَدخُلُها إلّا مَن شَفى غَيظَهُ بمَعصيَةِ اللَّهِ تعالى . « 2 » 15170 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن طَلَبَ شِفا غَيظٍ بغَيرِ حَقٍّ ، أذاقَهُ اللَّهُ هَواناً بِحَقٍّ . « 3 » 15171 عنه عليه السلام : إنَّ مِن عَزائمِ اللَّهِ فِي الذِّكرِ الحَكيمِ ، التي علَيها يُثِيبُ ويُعاقِبُ ، ولها يَرضَى ويَسخَطُ ، أنّهُ لا يَنفَعُ عَبداً - وإن أجهَدَ نفسَهُ وأخلَصَ فِعلَهُ - أن يَخرُجَ مِن الدنيا لاقِياً رَبَّهُ بِخَصلَةٍ مِن هذِهِ الخِصالِ لَم يَتُبْ مِنها : أن يُشرِكَ بِاللَّهِ فيما افتَرَضَ علَيهِ مِن عِبادَتِهِ ، أو يَشفِيَ غَيظَهُ بِهلاكِ نَفسٍ . . . . « 4 »

3032 . ثَوابُ مَن كَفَّ غَضَبَهُ

15172 بحار الأنوار : أوحَى اللَّهُ إلى داوودَ عليه السلام : إذا
شرح
جرعهء خشمى است كه در دلش به گردش در مىآيد وأو آن را يا با صبر ويا با بردبارى فرو مىبرد .

3031 . كيفر كسى كه با معصيت خدا خشم خود را فرو بنشاند

15169 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : همانا دوزخ را درى است كه از آن وارد نشود مگر كسى كه از طريق معصيت خداوند متعال خشم خود را فرو بنشاند . 15170 امام علي عليه السلام : هر كه بخواهد به ناحق خشم خود را فرو بنشاند ، خداوند به حق ، طعم خوارى را به أو بچشاند . 15171 امام علي عليه السلام : از جمله حُكم‌هاى مهمّ خداوند در قرآن حكيم ، كه به واسطهء آنها پاداش وكيفر مىدهد وبه سبب آنها خشنود وناخشنود مىشود ، اين است كه چنانچه بنده با يكى از اين خصلتها از دنيا به ديدار پروردگارش برود واز آنها توبه نكرده باشد ، هر چند در عبادت خود را به زحمت انداخته وعملش را [ براي خدا ] خالص گردانيده باشد ، هيچ سودى نبرد : در عبادتي كه خدا بر أو واجب كرده است برايش شريك قرار دهد ، يا با كشتنِ كسى ، خشم خود را فرو بنشاند . . . .

3032 . پاداش كسى كه خشم خود را نگه دارد

15172 بحار الأنوار : خداوند به داوود عليه السلام وحى
هامش
( 1 ) . الكافي : 2 / 111 / 13 . ( 2 ) . تنبيه الخواطر : 1 / 121 . ( 3 ) . تحف العقول : 207 . ( 4 ) . نهج البلاغة : الخطبة 153 .