15141 عنه عليه السلام : أعظَمُ الناسِ سُلطاناً على نفسِهِ مَن قَمَعَ غَضَبَهُ وأماتَ شَهوَتَهُ . « 1 »
15142 عنه عليه السلام : رَأسُ الفَضائلِ مِلكُ الغَضَبِ وإماتَةُ الشَّهوَةِ . « 2 »
15143 عنه عليه السلام : ضَبطُ النَّفسِ عِندَ حادِثِ الغَضَبِ يُؤمِنُ مَواقِعَ العَطَبِ . « 3 »
15144 عنه عليه السلام : ظَفِرَ بالشيطانِ مَن غَلَبَ غَضَبَهُ ، ظَفِرَ الشيطانُ بِمَن مَلَكَهُ غَضَبُهُ . « 4 »
15145 عنه عليه السلام : أعدَى عَدُوٍّ لِلمَرءِ غَضَبُهُ وشَهوَتُهُ ، فَمَن مَلَكَهُما عَلَت درجَتُهُ ، وبَلَغَ غايَتَهُ . « 5 »
15146 عنه عليه السلام : الغَضَبُ عَدُوٌّ فلا تُمَلِّكْهُ نفسَكَ . « 6 »
15147 عنه عليه السلام : مَن غَلَبَ علَيهِ غَضَبُهُ وشَهوَتُهُ فهُو في حَيِّزِ البَهائمِ . « 7 »
15148 عنه عليه السلام - مِنكتابٍ لَهُ للأشتَرِ لَمّا وَلّاهُ مِصرَ - : املِكْ حَمِيَّةَ أنفِكَ ، وسَورَةَ حَدِّكَ ، وسَطوَةَ يَدِكَ ، وغَربَ لسانِكَ ، واحتَرِسْ مِن كُلِّ ذلكَ بكَفِّ البادِرَةِ ، وتَأخِيرِ
شرح
15141 امام علي عليه السلام : بزرگترين فرمانروا بر نفْس ، كسى است كه خشم خويش را درهم كوبد وخواهش نفْس خود را بميراند .
15142 امام علي عليه السلام : تسلّط داشتن بر خشم وميراندن خواهش نفْس ، سرآمد فضايل است .
15143 امام علي عليه السلام : خويشتندارى به هنگام بروز خشم ، از افتادن در ورطههاى هلاكت مصون مىدارد .
15144 امام علي عليه السلام : هر كه بر خشم خويش چيره شود ، بر شيطان پيروز شود وهر كه مقهور خشم خويش شود ، شيطان بر أو پيروز گردد .
15145 امام علي عليه السلام : دشمنترين دشمن آدمي ، خشم وشهوت اوست . پس هر كه بر اين دو مسلّط شود ، درجهاش بالا رود وبه هدفش برسد .
15146 امام علي عليه السلام : خشم ، دشمن توست . پس ، أو را برخود مسلّط مگردان .
15147 امام علي عليه السلام : هر كه خشم وشهوتشبر أو چيره شوند ، در جايگاه ستوران است .
15148 امام علي عليه السلام - در فرمان استاندارى به مالك اشتر - نوشت : بادِ دماغ وتندىِ خشم وضربِ دست وتيزىِ زبانت را مهار كن وبا نگهداشتن زبانت به گاه خشم ودرنگ كردن در حمله ونشان دادن ضرب دست ، خود را از همهء اين صفات زشت نگهدار (
و
هامش
( 1 ) . غرر الحكم : 3259 .
( 2 ) . غرر الحكم : 5237 .
( 3 ) . غرر الحكم : 5931 .
( 4 ) . غرر الحكم : 6048 - 6049 .
( 5 ) . غرر الحكم : 3269 .
( 6 ) . غرر الحكم : 1337 .
( 7 ) . غرر الحكم : 8756 .