أفضَلُ مِن باكٍ مُدِلٍّ عَلى رَبِّهِ . « 1 »
11951 . عنه عليه السلام : سَيِّئَةٌ تَسوؤكَ خَيرٌ عِندَ اللَّهِ مِن حَسَنَةٍ تُعجِبُكَ . « 2 »
11952 . الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنَّ الرَّجُلَ لَيُذنِبُ الذَّنبَ فيَندَمُ عَلَيهِ ، ويَعمَلُ العَمَلَ فَيَسُرُّهُ ذلِكَ ، فَيتَراخى عَن حالِه تِلكَ ، فَلأنْ يَكونَ عَلى حالِهِ تِلكَ خَيرٌ لَهُ مِمّا دَخَلَ فيهِ . « 3 »
11953 . عنه عليه السلام - في رَجُلٍ يَعمَلُ العَمَلَ وَهُوَ خائفٌ مُشفِقٌ ثُمّ يَعمَلُ شَيئاً مِنَ البِرِّ فيَدخُلُهُ شِبهُ العُجبِ بِهِ - : هُوَ في حالِهِ الأولى - وهُوَ خائفٌ - أحسَنُ حالًا مِنهُ في حالِ عُجبِهِ . « 4 »
11954 . عنه عليه السلام : يَدخُلُ رَجُلانِ المَسجِدَ أحَدُهُما عابِدٌ والآخَرُ فاسِقٌ ، فيَخرُجانِ مِنَ المَسجِدِ والفاسِقُ صِدِّيقٌ والعابِدُ فاسِقٌ ؛ وذلِكَ أنَّهُ يَدخُلُ العابِدُ المَسجِدَ وهُوَ مُدِلٌّ بِعِبادتِهِ وفِكرَتُهُ في ذلِكَ ، ويَكونُ فِكرَةُ الفاسِقِ في التَّنَدُّمِ عَلى فِسقِهِ ، فيَستَغفِرُ اللَّهَ مِن ذُنو بِهِ . « 5 »
شرح
برتر است از گريانى كه [ به سبب عبادت وأطاعت ] بر پروردگارش جرأت پيدا كند .
11951 امام علي عليه السلام : گناهى كه بر اثر آن ناراحت شوى ، نزد خدا بهتر از كار نيكى است كه تو را دچار خودپسندى كند .
11952 امام صادق عليه السلام : آدمي گناهى مىكند واز آن پشيمان مىشود وسپس كار خوبى انجام مىدهد وخوشحال مىشود وبدين سبب از آن حالتي كه داشت ( پشيمانى از گناه ) دور مىافتد . در صورتي كه اگر بر همان حالت پشيمانى بماند ، برايش بهتر از حالت سُرورى است كه بهاو دست داده است .
11953 امام صادق عليه السلام - دربارهء آدمي كه گناهى مىكند وبه سبب آن دچار ترس [ از عذاب الهى ] مىشود وبعد از آن كار خوبى انجام مىدهد وگونهاى خودپسندى أو را فرا مىگيرد - فرمود : به سر بردن در همان حالت اوّلش ، يعنى ترسان بودن ، براي أو بهتراست از حالت خودپسنديش .
11954 امام صادق عليه السلام : دو مرد وارد مسجد مىشوند يكى از آن دو عابد است وديگرى فاسق ، اما هنگامى كه از مسجد بيرون مىروند آن فاسق به صدّيق ( مؤمن راستين ) تبديل شده است وآن عابد به فاسق . علّتش اين است كه وقتي آن عابد وارد مسجد مىشود ، به عبادت خود مىنازد وهمهء فكرش در اينباره است . اما فاسق در انديشهء پشيمانى از بدكردارى خويش است واز اين رو ، براي گناهان خود از خداوند طلب آمرزش مىكند .
هامش
( 1 ) . الإرشاد : 1 / 304 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الحكمة 46 .
( 3 ) . الكافي : 2 / 313 / 4 .
( 4 ) . الكافي : 2 / 314 / 7 .
( 5 ) . علل الشرائع : 354 / 1 .