13351 . عنه عليه السلام : إنَّ اللَّهَ تَعالى يُسائلُكُم مَعشَرَ عِبادِهِ عَنِ الصَّغيرَةِ مِن أعمالِكُم وَالكَبيرَةِ ، والظّاهِرَةِ والمَستورَةِ ، فإن يُعَذِّبْ فأنتُم أظلَمُ ، وإن يَعفُ فهُوَ أكرَمُ . « 1 »
13352 . عنه عليه السلام - مِن كِتابِهِ لِلأشتَرِ لَمّا وَلّاهُ مِصرَ - :
وَلا تنَصِبَنَّ نَفسَكَ لِحَربِ اللَّهِ ؛ فإنَّهُ لا يَدَ لَكَ بِنِقمَتِهِ ، ولا غِنى بِكَ عَن عَفوِهِ ورَحمَتِهِ . « 2 »
13353 . عنه عليه السلام - في المُناجاةِ - : إلهي افَكِّرُ في عَفوِكَ فتَهونُ عَلَيَّ خَطيئَتي ، ثُمَّ أذكُرُ العَظيمَ مِن أخذِكَ فتَعظُمُ عَلَيّ بَلِيَّتي . « 3 »
13354 . عنه عليه السلام - أيضاً - : إلهي جودُكَ بَسَطَ أمَلي ، وعَفوُكَ أفضَلُ مِن عَمَلي . . . إلهي إن أخَذتَني بِجُرمي أخَذتُكَ بِعَفوِكَ ، وإن أخَذتَني بِذُنوبي أخَذتُكَ بِمَغفِرَتِكَ . . . فَلا تَجعَلْني مِمَّن صَرَفتَ عَنهُ وَجهَكَ ، وحَجَبَهُ سَهوُهُ عَن عَفوِكَ . « 4 »
13355 . عنه عليه السلام - أيضاً - : إلهي عَظُمَ جُرمي إذ كُنتَ المُبارَزَ بِهِ ، وكَبُرَ ذَنبي إذ كنتَ المطالِبَ بِهِ ، إلّا أنّي إذا ذَكَرتُ كَبيرَ جُرمي وعَظيمَ
شرح
13351 امام علي عليه السلام : اى جماعت بندگان خدا ! همانا خداوند متعال از كارهاى ريز ودرشت وبىپرده ودر پردهء شما باز خواستتان مىكند . آن گاه ، اگر كيفرتان دهد شما بيش از اينها ستمكار بودهايد واگر گذشت كند أو بيش از آن بخشايشگر است .
13352 امام علي عليه السلام - در فرمان حكومت مصر به مالك اشتر - نوشت : مبادا به جنگ با خدا برخيزى ؛ زيرا تو توانايى خشم أو را ندارى واز گذشت ومهربانيش بىنياز نيستى .
13353 امام علي عليه السلام - در مناجاة - گفت : الهى ! به بخشايش تو مىانديشم ، در نتيجة خطا وگناهم بر من آسان مىشود ، سپس سختى كيفر تو را به ياد مىآورم ، پس بلا وگرفتاريم بر من بزرگ مىنمايد .
13354 امام علي عليه السلام - در مناجاة - گفت : خداى من ! بخشش تو به اميد من ميدان مىدهد وگذشت تو بالاتر از عمل من است . . . خداى من ! اگر تو مرا به جُرمم مؤاخذه كنى من تو را به گذشتت باز خواست مىكنم واگر تو به گناهانم مؤاخذهام كنى من تو را به آمرزشت باز خواست مىكنم . . . پس ، مرا چنان كسى قرار مده كه رويت را از أو برگرداندى وغفلت أو ، وى را از بخشايش تو بازداشته است .
13355 امام علي عليه السلام - در مناجاة - گفت : خداى من ! جُرمم سنگين است ؛ زيرا با انجام آن به ميدان جنگ با تو آمدم وگناهم سترگ
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة : الكتاب 27 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الكتاب 53 .
( 3 ) . الأمالي للصدوق : 138 / 136 .
( 4 ) . بحار الأنوار : 94 / 97 / 13 .