يَصلُحُ إلّابِثَلاثِ خِصالٍ : تَصغيرِهِ ، وتَستيرِهِ ، وتَعجيلِهِ ؛ فإنَّكَ إذا صَغَّرتَهُ عَظَّمتَهُ عِندَ مَن تَصنَعُهُ إلَيهِ ، وإذا سَتَرتَهُ تَمَّمتَهُ ، وإذا عَجَّلتَهُ هَنَّأتَهُ ، وإن كانَ غَيرَ ذلكَ سَخَّفتَهُ ونَكَّدتَهُ . « 1 »
12787 . الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : الصَّنيعَةُ لا تَتِمُّ صَنيعَةً عِندَ المُؤمِنِ لِصاحِبِها إلّابِثَلاثَةِ أشياءَ :
تَصغيرِها ، وسَترِها ، وتَعجيلِها ، فمَن صَغَّرَ الصَّنيعَةَ عِندَ المُؤمِنِ فقَد عَظَّمَ أخاهُ ، ومَن عَظَّمَ الصَّنيعَةَ عِندَهُ فقَد صَغَّرَ أخاهُ ، ومَن كَتَمَ ما أولاهُ مِن صَنيعِهِ فقَد كَرَّمَ فِعالَهُ ، ومَن عَجَّلَ ما وَعَدَ فقَد هَنِئَ العَطِيَّةَ . « 2 »
( انظر ) فعل المعروف : باب 2634 .
2637 : النَّهيُ عَن تَحقيرِ المَعروفِ
12788 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : لا تُحَقِّرَنَّ شَيئاً مِنَ المَعروفِ ، ولَو أن تَلقى أخاكَ ووَجهُكَ مَبسوطٌ إلَيهِ . « 3 »
12789 . الإمامُ عليٌّ عليه السلام : لا تَستَصغِر شَيئاً مِنَ المَعروفِ قَدَرتَ عَلَى اصطِناعِه إيثاراً لِما
شرح
كار سامان نمىپذيرد : كوچك شمردن آن ، پوشاندن آن وشتاب كردن در انجام آن ؛ زيرا هر گاه آن را كوچك شمارى ، در نظر كسى كه بدو احسان كردهاى بزرگش ساختهاى وهر گاه آن را بپوشانى [ وبه رخ نكشى ] ، به كمالش رساندهاى وهر گاه در انجامش شتاب ورزى ، گوارايش كردهاى ، در غير اين صورت ، احسان ونيكى خود را بىارزش وناگوار ساختهاى .
12787 امام كاظم عليه السلام : كسى كه به مؤمن احسانى كند ، جز با سه چيز آن را به كمال نرسانده باشد : كوچك شمردن آن ، پوشاندن آن وشتاب ورزيدن در انجام آن ؛ زيرا كسى كه احسان خود به مؤمن را كوچك شمارد ، برادر خويش را بزرگ داشته است وكسى كه احسان خود به مؤمن را بزرگ شمارد ، برادر خود را كوچك كرده است وكسى كه خوبى خود به مؤمن را پوشيده دارد ، كارى بزرگوارانه كرده است وهر كه در انجام وعدهء خود شتاب ورزد ، دهش را گوارا ساخته است .
2637 : نهى از دست كم گرفتن خوبى
12788 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هيچ كار خوبى را دست كم نگير ، اگر چه [ كارى مانند ] گشادهرويى با برادرت باشد . 12789 امام علي عليه السلام : هيچ كار خوبى را كه بر انجام آن توانايى ، ناچيز مشمار وبه خاطرهامش
( 1 ) . الكافي : 4 / 30 / 1 .
( 2 ) . تحف العقول : 403 .
( 3 ) . كنز الفوائد : 1 / 212 .