بِمَكرُوهٍ لِيُنَبِّهَهُ على شُكرِ اللَّهِ تباركَ وتعالى والثَّناءِ علَيهِ . « 1 »
1891 . تَفسيرُ أسماءِ اللَّهِ
9096 . الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : اللَّهُ مُشتَقٌّ مِن إلهٍ ، وَإلهٌ يَقتَضِي مَألُوهاً ، والاسمُ غيرُ المُسَمّى ، فَمَن عَبَدَ الاسمَ دُونَ المَعنى فَقَد كَفَرَ ولَم يَعبُدْ شيئاً ، ومَن عَبَدَ الاسمَ والمَعنى فَقد أشرَكَ وعَبَدَ الاثنَينِ ، ومَن عَبَدَ المَعنى دُونَ الاسمِ فذاكَ التَّوحيدُ . « 2 »
9097 . الإمامُ الرِّضا عليه السلام : أسماؤهُ تَعبِيرٌ ، وأفعالُهُ تَفهيمٌ ، وذاتُهُ حَقيقَةٌ . « 3 »
1892 . اسمُ اللَّهِ الأعظَمُ
الكتاب :
« قالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِنَ الكِتابِ أنا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أنْ يَرْتَدَّ إلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرّاً عِندَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أأَشْكُرُ أمْ أكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ » . « 4 »
شرح
مىكند ، تا أو را به ذكر سپاس وستايش خداوند تبارك وتعالى متنبه سازد .
1891 . تفسير نامهاى خدا
9096 . امام صادق عليه السلام : اللَّه ، مشتق از اله ( شيدايى يا تحيّر ) است واله مقتضى ومستلزم وجود مألوه ( معبودى ) مىباشد ونام غير از صاحب نام است ؛ پس ، هر كس تنها نام را بپرستد ، كافر است وچيزى را عبادت نكرده است وهر كس نام ومعنا ، هردو ، را بپرستد ، شرك ورزيده ودوگانه پرست شده است وهركس تنها معنا ( صاحب نام ) را بپرستد ، نه نام را ، اين يكتا پرستى است . 9097 . امام رضا عليه السلام : نامهاى أو تعبير [ ى از أو ] است وافعالش تفهيم وذاتش حقيقت .1892 . اسم أعظم خدا
قرآن : « وآن كس كه از علم كتاب بهرهاى داشت گفت : من پيش از آن كه چشم برهم زنى ، آن را نزد تو مىآورم . چون آن را نزد خود ديد گفت : اين بخشش پروردگار من است ، تا مرا بيازمايد كه سپاس مىگزارم يا كفران نعمت مىكنم . پس هركه سپاس گويد براي خود گفته است وهركه كفران ورزد پروردگار من بىنياز وكريم است » .هامش
( 1 ) . التوحيد : 231 / 5 .
( 2 ) . التوحيد : 221 / 13 .
( 3 ) . التوحيد : 36 / 2 .
( 4 ) . النمل : 40 .