تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦
رِزقِكَ طالِبٌ ولَن يَغلِبَكَ علَيهِ غالِبٌ ، ولَن يُبطِئَ عنكَ ما قد قُدِّرَ لكَ . « 1 » 7362 . عنه عليه السلام : الرِّزقُ رِزقانِ : طالِبٌ ومَطلوبٌ ، فَمَن طَلَبَ الدنيا طَلَبَهُ المَوتُ حتّى يُخرِجَهُ عَنها ، ومَن طَلَبَ الآخِرَةَ طَلَبَتهُ الدنيا حتّى يَستَوفِيَ رِزقَهُ مِنها . « 2 » 7363 . عنه عليه السلام : إنَّ الرِّزقَ رِزقانِ : رِزقٌ تَطلُبُهُ ، ورِزقٌ يَطلُبُكَ ، فإن أنتَ لَم تَأتِهِ أتاكَ . « 3 »

1490 . مَن يُرزَقُ مِن حَيثُ لا يَحتَسِبُ

7364 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : لو أنّكُم تَتَوَكَّلُونَ على اللَّهِ حَقَّ تَوَكُّلِهِ لَرَزَقَكُم كما يَرزُقُ الطَّيرَ ، تَغدُو خِماصاً وتَرُوحُ بِطاناً . « 4 » 7365 . الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن أتاهُ اللَّهُ عزّوجلّ بِرِزقٍ لَم يَخطُ إلَيهِ بِرِجْلِهِ ، ولَم يَمُدَّ إلَيهِ يَدَهُ ، ولَم يَتَكَلَّمْ فيهِ بِلِسانِهِ ، ولَم يَشُدَّ إلَيهِ ثيابَهُ ، ولَم يَتَعَرَّضْ لَهُ ، كانَ مِمَّن ذَكَرَهُ اللَّهُ عزّوجلّ في كتابِهِ :
وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ
. « 5 »
شرح
آوردن روزىِ تو ، مغلوبت نكند ورزقي كه برايت مقدّر شده بىدرنگ به تو برسد . 7362 . امام علي عليه السلام : روزى بر دو گونه است : آنچه بجويد وآنچه بجويندش . پس ، كسى كه دنيا را بجويد مرگ در جست‌وجوى أو بر آيد تا اورا از اين جهان بيرون كند وكسى كه آخرت را بجويد ، دنيا در جست‌وجوى أو برآيد تا أو روزى كامل خود را از أو بستاند . 7363 . امام علي عليه السلام : روزى دو گونه است : يك روزى كه تو در پى آنى وروزى ديگر كه آن در پى توست واگر تو سراغش نروى أو خود نزد تو آيد .

1490 . رسيدن روزى از جايى كه انسان گمانش را هم نمىبرد

7364 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : اگر شما ، چنان كه شايد وبايد ، به خدا توكل كنيد ، همچنان كه پرنده را روزى مىدهد ، شما را نيز روزى خواهد داد . پرندگان گرسنه مىروند وسير بر مىگردند . 7365 . امام علي عليه السلام : كسى كه خداوند عزّوجلّ روزىاش را برساند ، بدون آن كه براي رسيدن به آن قدم برداشته باشد ودستش را دراز كرده باشد وسخنى گفته باشد ودامن به كمر زده باشد وبه آن پرداخته باشد ، از شمار كساني است كه خداوند عزّوجلّ در كتابش ، از آنان ياد كرده وفرموده است : « وهر كه از خدا پروا كند ، خداوند راه برون شدن براي أو قرار دهد واز جايى كه گمانش را ندارد روزىاش دهد » .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة : الحكمة 379 . ( 2 ) . نهج البلاغة : الحكمة 431 . ( 3 ) . نهج البلاغة : الكتاب 31 . ( 4 ) . كنز العمّال : 5684 . ( 5 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه : 3 / 166 / 3612 .