تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠
شيئاً لِتَتَبَرَّكوا بهِ ، فإنّ كلَّ تُربَةٍ لَنا مُحرَّمَةٌ إلّاتُربةَ جَدِّيَ الحسينِ بنِ عليٍّ عليهما السلام ، فإنّ اللَّهَ تعالى جَعَلَها شفاءً لِشيعتنا وأوليائنا . « 1 » ( انظر ) بحار الأنوار : 101 / 118 باب 16 .

1293 . التَّداوي بِالحَرامِ

الكتاب :
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَلا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
. « 2 »
وَما لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ
. « 3 » ( انظر ) المائدة : 3 ، الأنعام : 145 ، النحل : 115 . الحديث : 6387 . الإمامُ الباقرُ عليه السلام : خَلَقَ الخَلقَ وعَلِمَ ما تَقومُ بهِ أبدانُهُم وما يُصلِحُها ، فَأحَلَّهُ لَهُم وأباحَهُ ، وعَلِمَ ما يَضُرُّهم فَنَهاهُم عَنهُ ، ثمّ أحَلَّهُ للمُضطَرِّ في الوقتِ الذي
شرح
ما حرام است مگر تربت جدّم حسين بن علي عليه السلام ؛ زيرا خداوند تعالى در اين تربت براي شيعيان ودوستان ما شفا قرار داده است .

1293 . درمان با چيزهاى حرام

قرآن : « جز اين نيست كه مردار وخون وگوشت خوك وهر آنچه را كه به هنگام ذبح نام غير خدا بر آن بخوانند ، بر شما حرام كرد . اما كسى كه ناچار شود هرگاه كه از حد نگذراند ومتجاوز نباشد بر أو ، گناهى نيست ؛ زيرا خدا آمرزنده وبخشاينده است » . « چرا از آنچه نام خدا برآن برده شده است نمىخوريد وخدا چيزهايى را كه بر شما حرام شده است به تفصيل بيان كرده است مگر آن گاه كه ناچار گرديد . بسيارى بىهيچ دانشى ديگران را گمراه پندارهاى خود كنند . هر آينه پروردگار تو به متجاوزان از حد ، داناتر است » . حديث : 6387 . امام باقر عليه السلام : خداوند مردمان را آفريد ودانست كه چه چيز مايهء قوام وصحّت بدن آنهاست . پس [ استفاده از ] آنهارا برايشان حلال ومباح كرد ودانست كه چه چيز به آنان زيان مىرساند ، از آنها بازشان داشت . در عين حال ، براي كسى كه ناچار [ از خوردن اين منهيات ] باشد وبدنش جز با
هامش
( 1 ) . عيون أخبار الرِّضا : 1 / 104 / 6 . ( 2 ) . البقرة : 173 . ( 3 ) . الأنعام : 119 .