تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 55

مساهمون:

ص٥٥
سُبحانَهُ يُتابِعُ علَيكَ النِّعَمَ مَعَ المَعاصي فَهُوَ اسْتِدراجٌ لكَ . « 1 » 2086 . عنه عليه السلام - وقد خَرجَ للاسْتِسْقاءِ - : إنّ اللَّهَ يَبتَلي عِبادَهُ عندَ الأعمالِ السَّيِّئةِ بنَقْصِ الثَّمَراتِ وحَبْسِ البَرَكاتِ وإغْلاقِ خَزائنِ الخَيراتِ ، لِيَتوبَ تائبٌ ويُقْلِعَ مُقْلِعٌ ويَتَذكَّرَ مُتَذكِّرٌ ويَزْدَجرَ مُزْدَجِرٌ . « 2 » 2087 . الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : المؤمنُ لا يَمْضي علَيهِ أربَعونَ لَيلةً إلّاعَرَضَ لهُ أمرٌ يُحزِنُهُ يُذَكَّرُ بهِ . « 3 » 2088 . عنه عليه السلام : إذا أرادَ اللَّهُ عزّ وجلّ بعبدٍ خيراً فأذْنبَ ذَنباً تَبِعَهُ بنِقمَةٍ ويُذكِّرُهُ الاسْتِغفارَ ، وإذا أرادَ اللَّهُ عزّ وجلّ بعبدٍ شَرّاً فأذْنبَ ذَنباً تَبِعَهُ بنِعمَةٍ لِيُنْسِيَهُ الاسْتِغفارَ ويَتَمادى بهِ ، وهُو قولُ اللَّهِ عزّ وجلّ :
« سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ »
« 4 » بالنِّعَمِ عند المَعاصي . « 5 » 2089 . عنه عليه السلام : ما منِ مؤمنٍ إلّاوهُو يُذَكَّرُ في كُلِّ أربَعينَ يَوماً ببلاءٍ ، إمّا في مالِهِ أو في ولدِهِ أو في نَفسِهِ فيؤجَرُ علَيهِ ، أو هَمٍّ لا يَدري
شرح
براي غافلگير كردن [ وبه دام انداختن ] توست . 2086 . امام علي عليه السلام - هنگام بيرون رفتن براي طلب باران - فرمود : هرگاه بندگان خدا گناه وبدكردارى كنند خداوند آنان را به كاهش محصولات وبازداشت بركات وبستن دَرِ گنجينه‌هاى خير مبتلا مىسازد تا توبه‌گر توبه كند وگنهكار دل از گناه بركند وپند گيرنده پند پذيرد ونهى شده [ از گناه ] باز ايستد . 2087 . امام صادق عليه السلام : مؤمن چهل شب بر أو نمىگذرد جز آن كه پيشامدى برايش شود كه غمگينش سازد وبدان وسيله متنبّه گردد . 2088 . امام صادق عليه السلام : هرگاه خداوند خير بنده‌اى را بخواهد واز أو گناهى سر زند ، در پى آن گناه به مصيبتى گرفتارش مىسازد تا أو را به ياد استغفار كردن اندازد . وهرگاه خداوند بدى بنده‌اى را خواهد واز أو گناهى سر زند ، در پى آن بدو نعمتي مىبخشد تا آمرزش خواهى را از ياد ببرد وآن گناه را ادامه دهد . اين است فرمودهء خداوند عزّوجلّ كه : « از جايى كه خود نمىدانند بتدريج آنان را فرو مىگيريم » يعنى با نعمت دادن به هنگام گناه . 2089 . امام صادق عليه السلام : هيچ مؤمني نيست مگر آن كه هر چهل روز يك بار ، به وسيلهء بلايى متنبّه مىشود . اين بلا يا به مال أو مىرسد ، يا به فرزندش يا به خودش ؛ كه پاداش آن را
هامش
( 1 ) . غرر الحكم : 4046 - 4047 . ( 2 ) . نهج البلاغة : الخطبة 143 . ( 3 ) . بحار الأنوار : 67 / 211 / 14 . ( 4 ) . الأعراف : 182 . ( 5 ) . بحار الأنوار : 67 / 229 / 41 .