تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 322

مساهمون:

ص٣٢٢
المَوتُ بَكى ، وَإذا ذُكِرَ القَبرُ بَكى ، وَإذا ذُكِرَ البَعثُ وَالنُشورُ بَكى ، وَإذا ذُكِرَ المَمَرُّ عَلى الصِّراطِ بَكى ، وَإذا ذُكِرَ العَرضُ عَلى اللَّهِ تَعالى ذِكرُه شَهِقَ شَهقَةً يُغشى عَلَيهِ مِنها ، وَكانَ إذا قامَ في صَلاتِهِ تَرتَعِدُ فَرائِصُهُ بَينَ يَدي رَبِّهِ عزّ وجلّ ، وَكانَ إذا ذُكِرَ الجَنَّةُ وَالنارُ اضطَرَبَ اضطِرابَ السَّليمِ وَسأل اللَّهَ تعالى الجَنَّةَ وَتَعوذُ بِهِ مِنَ النَّارِ . « 1 » 1124 . المناقب لابن شهرآشوب : إنَّهُ مَرَّ الحسنُ بنُ عَليٍّ عليه السلام عَلى فُقَراءٍ وَقَد وَضَعوا كَسيراتٍ عَلَى الأرضِ وَهُم قُعودٌ يَلتَقِطونَها وَيَأكُلونَها فَقالوا لَهُ : هَلُمَّ يابنَ بِنتِ رَسول‌ِاللَّهِ إلى الغَداءِ ، قالَ : فَنَزَلَ وَقالَ : إنَّ اللَّهَ لا يُحِب‌ُّالمُستَكبِرينَ وَجَعَلَ يَأكُلُ مَعَهُم حَتّى اكتَفوا وَالزادُ على حالِهِ بِبَرَكَتِهِ ثُمَّ دَعاهُم إلى ضِيافَتِهِ وَأطعَمَهُم وَكَساهُم . « 2 » 1125 . مختصر تاريخ دمشق عن رَجلٍ مِن أهلِ الشامِ : قَدِمتُ المَدينَةَ فَرَأَيتُ رَجُلًا بَهَرَني جَمالُهُ ، فَقُلتُ : مَن هذا ؟ قالوا : الحَسنُ بنُ عَليٍّ ، قالَ : فَحَسَدتُ عَليّاً أن
شرح
ميان مىآمد مىگريست ؛ هرگاه سخن از قيامت ورستاخيز به ميان مىآمد مىگريست ؛ هرگاه از گذشتن بر صراط ياد مىشد مىگريست ؛ هرگاه از حاضر شدن در دادگاه عدل الهى سخن به ميان مىآمد ، چنان صيحه‌اى مىزد كه بر اثر آن از هوش مىرفت ؛ هرگاه به نماز مىايستاد بدنش در پيشگاه پروردگارش عزّوجلّ ، مىلرزيد ؛ هرگاه از بهشت ودوزخ سخن به ميان مىآمد ، مانند مارگزيده به خود مىپيچيد وبهشت را از خداوند مسئلت مىكرد واز آتش دوزخ به أو پناه مىبرد . 1124 . المناقب لابن شهرآشوب : روزى حسن بن علي عليهما السلام بر تعدادى فقير عبور كرد كه روى زمين نشسته بودند واز تكّه نانهايى كه جلو آنها بود برمىداشتند ومىخوردند . آنان حضرت را تعارف كردند وگفتند : اى پسر دخت رسول خدا ! بفرماييد با ما غذا بخوريد . راوي مىگويد : حضرت پياده شد وفرمود : خداوند مستكبران را دوست ندارد . آن گاه با ايشان مشغول خوردن شد تا اين كه همگى سير شدند وبه بركت وجود حضرت چيزى از آن نانها كم نشد . حضرت ، سپس آن فقرا را به ميهمانى خود دعوت كرد وبه آنها غذا ولباس داد . 1125 . مختصر تاريخ دمشق - به نقل از مردى از أهل شام - : وارد مدينه شدم ، مردى را ديدم كه زيبايى أو مرا خيره كرد . پرسيدم : اين مرد كيست ؟ گفتند : حسن بن علي . من بر
هامش
( 1 ) . الأمالي للصدوق : 244 / 262 . ( 2 ) . المناقب لابن شهرآشوب : 4 / 23 .