ديگر بجايش برويانيم تا عذاب را بچشند ) ( چون بدوزخ در افتند صداى شعلههاى آتش را بشنوند كه بر هم مىغلطد ) ( هر گاه خواهند كه از دوزخ بدر آيند بدان در افكنده شوند و به آنها گفته مىشود كه عذاب آتش را بچشيد ) ( در آنجا براى ايشان شعلهها و بازدمها است كه آنها نمىشنوند ) .
پسر مسعود : آنها ادعا مىكنند كه بر دين و روش و احكام من هستند و حال آنكه از من بيزارند و من هم از آنها بيزارم .
پسر مسعود : در ملاء و آشكار با ايشان منشين ، و در بازارها با آنها معامله مكن ، و راه را نشانشان مده ، و آب به آنها مياشام ، خداوند ميفرمايد : ( هر كه زندگى و زيور دنيا بخواهد اعمالش را در دنيا پاداش مىدهيم و در آنجا ضررى نمىبرند ) و ميفرمايد : ( هر كه دانه دنيا ميخواهد مىدهيمش و در آخرت نصيبى نخواهد داشت ) .
پسر مسعود : جمعى از امت من بيايند كه : عداوت و دشمنى
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 425
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٢٥