تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 221

مساهمون:

ص٢٢١
نيست و براى او است ( اسماء حسنى - طه 6 و 7 ) تو در وادى مقدسى و من تو را برگزيده‌ام و بس ، به آنچه به تو وحى مىشود گوش فرا ده كه من الله هستم كه جز من خدائى نيست مرا بپرستيد و نماز را به ياد من به پا داريد ، قيامت حتما آمدنى است ، آن را پنهان داشته‌ام تا هر كس به پاداش كوشش خود برسد - طه / 12 الى 15 ) ( فقط خداى شما الله است كه جز او خدائى نيست و علمش بر همه چيز دامنگستر است ، طه / 98 ) . ( و جز تو هيچ رسولى را نفرستاديم مگر اينكه به او وحى نموديم كه جز من خدائى نيست مرا بپرستيد - انبياء 25 ) . ( به ياد آر ذو النون را آنگاه كه خشمناك از قوم خود كناره گرفت و گمان داشت كه بر او دسترسى نداريم و در تاريكى ( شكم ماهى ) فرياد بر آورد كه خداوندا جز تو خدائى نيست و تو منزّهى و من ستمكار - انبياء / 87 ) . پس خداوند سلطان و حق بلند پايه است و جز او خدائى نيست ، كه داراى سلطنت عظيمى است ( مؤمنون - 117 ) . آنچه پنهان داريد يا آشكار كنيد ميدانيد ، الله جز او خدايى نيست رب عرش عظيم است ، نمل / 25 و 26 . ( اوست الله كه جز او خدائى نيست ، در دنيا و آخرت سپاس مختص به اوست