از امام ششم ( ع ) : هيچ تب و نكبت و سر دردى و بيمارىاى پيش نمىآيد مگر از گناه چنان كه خداوند ميفرمايد : ( هر مصيبتى كه بسرتان آيد از اعمالى است كه كسب كردهايد و تازه خداوند از بسيارى از آنها صرف نظر مىكند شورى / 29 ) و آنچه خدا ميبخشد و نديده ميگيرد بيشتر است از آنچه را كه بدان انتقام ميكشد .
از زين العابدين ( ع ) : تب بيمارى خوبيست كه به همه اعضاء بهره اى از رنج ميچشاند ، و در آن كس كه تب نكند خيرى وجود ندارد .
از امام ( ع ) : وقتى مؤمن يك بار تب كند گناهانش چون برگ درختان بريزد ، و اگر به بستر بيفتد ناله اش تسبيح ، و فريادش تهليل ، و پهلو به پهلو شدنش چون شمشير زدن در راه خداست و چون رو به قبله كند براى عبادت حق عزّ و جل آمرزيده است ، خوشا بحالش اگر بميرد و واى به او اگر باز گردد و عافيت بنزد ما محبوبتر است .
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 197
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص١٩٧