مشورت تو قرار گيرد از مخالفت او بپرهيز كه در اين مخالفت هلاك تو نهفته است .
حسن بن جهم گويد : در محضر حضرت رضا ( ع ) بوديم كه نام پدر بزرگوارش برده شد ، امام ( ع ) فرمود : عقل پدرم با عقول همهء مردم قابل سنجش نبود با اين حال گاهى با غلامان خود مشورت ميكرد ، بوى ميگفتند كه با چنين فردى مشورت ميكنى ؟ مىفرمود : چه بسا كه خداوند زبان او را به مصلحت ميگشايد و چه بسيار كه آنان چيزهائى به حضرت تذكَّر ميدادند و حضرت آنها را در كشت و زرع خود به كار مىبست .
به نبى اكرم ( ص ) گفتند ، احتياط و دور انديشى چيست ؟ فرمود مشورت از خردمندان و اطاعت از رأى ايشان
از وصاياى حضرت به على ( ع ) : تكيه گاهى بهتر از مشورت نيست ، و عقلى چون تدبير نميباشد ، گفتن چيزى را قبل از انجام گرفتن و حتمى شدن آن موجب فساد است .
از امام ششم ( ع ) : شخص طرف مشورت بايد حدود و شرايطى داشته
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 115
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص١١٥