بهتر است تا با توكل به تو بدنبالش بروم . بعد كلمه ( مصر ) را پشت سر آن بنويس ، بعد صفحه ديگرى بردار و همين دعا را با كلمه ( يمن ) بنويس ، و در كاغذ ديگرى بنويس : كه به هيچ شهرى فرستاده نشود ، بعد اين سه كاغذ را بدست يكى از رفقايت بده تا چنان مخلوط كند كه آنها را از هم باز نشناسى ، بعد دست ببر ، و يكى از آنها را بردار ، و هر كدام بيرون آمد به خدا توكل كن و به نوشتهء همان عمل نما .
از على بن جعفر ( ع ) : حضرت زين العابدين ( ع ) چون قصد حج يا عمره يا خريد و فروش ؛ يا آزاد كردن غلامى را مىنمود ، دو ركعت نماز استخاره مىخواند ، و در آنها سورهء الرحمن و حشر را قرائت مىنمود ، پس از نماز دويست بار از خدا طلب خير مىكرد . بعد * ( قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ ) * و معوّذتين ، را مىخواند ، بعد مىفرمود : « خدايا قصد انجام كارى را دارم كه از آن خبر دارى ، اگر ميدانى كه اين كار براى دنيا و آخرتم خوب است ؛ برايم مقدر كن ، و اگر ميدانى كه براى دنيا و آخرت من بد است آن را از من بگردان ، خداوندا مرا براهى كه مصلحتم هست ببر ، دوست داشته باشم يا نداشته باشم ، به بركت « بسم الله الرحمن الرحيم ، ما شاء الله لا حول و لا قوة الا با لله » ، خداوند مرا كافى
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 491
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٩١