يا نرسيدهام به من شناسانيد . خداوندا اين غذا را بر من گوارا كن و سبب بيمارى و مرگ من قرار مده ، و بعد از آن هم مرا سالم و شكرگزار بدار و به كوشش و مواظبت بر اطاعت خود موفق فرما و روزى فراوان و پر بركت ، و زندگى خوش و بادوام به من عنايت كن و هم مرا پاكيزه و پارسا و نيكوكار و با تقوى بدار و آنچه را كه در معاد و آخرت به من مىرسد وسيله خوشى و سرور من قرار ميده ، برحمت خود اى بهترين رحمت آرندگان » .
از محمد بن جعفر بن عاصم . . . از جدش : با جمعى از اصحاب حج كرديم ، و از آنجا بمدينه رفتيم ، در مدينه بدنبال مكانى مىگشتيم كه در آن منزل كنيم ، در بين راه غلام موسى بن جعفر ( ع ) را ديديم كه بر الاغى نشسته و غذا مىبرد ، ما در بين نخلهاى خرما فرود آمديم ، امام ( ع ) نيز تشريف آورد و نشست ، طشت آبى برايش آوردند ، اول خود دستش را شست ، و بعد از طرف راست حضرت دست همگى را تا به آخر شستند ، بعد غذا آوردند ، حضرت از نمك شروع كرد ، بعد فرمود بخوريد « * ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * » بعد سركه آوردند ، بعد كتف بريان گوسفندى را آوردند ، فرمود بخوريد « * ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * » اين غذايى است كه پيغمبر ( ص ) آن را خيلى دوست مىداشت ، بعد زيتون آوردند ، فرمود : بخوريد : « بنام خداوند رحمان و رحيم »
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 273
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٢٧٣