فصل چهارم ( در لباس خز و حله و غير آن )
در لباس خز
از عبد الله بن سليمان : از حضرت صادق ( ع ) شنيدم كه : حضرت زين العابدين ( ع ) مردى صرد ( 1 ) ( سرماخور ) بود و جامه خز به هزار يا پانصد درهم مىخريد ، و چون زمستان سپرى مىشد آن را مىفروخت و بهايش را صدقه مىداد و اين كار را جز با لباس خز نمىكرد .
از قتيبه : به حضرت صادق ( ع ) گفتم : ما لباس خز مىپوشيم كه ريشه هايش از ابريشم باشد ، حضرت فرمود : ابريشم مانعى ندارد اگر مخلوط باشد ، حسين ( ع ) وقت شهادت جبه خز با تار و پودهاى ابريشم بتن داشت ، گفتم ما لباس و روپوشهاى بربرى مىپوشيم كه پشم آن از مردار است ( يعنى گوسفند را بربرها ذبح مىكنند كه مسلمان نيستند ) ، حضرت فرمود : در پشم كه روح و حيات وجود ندارد ( تا ميت داشته
هامش
( 1 ) صرد : آدم سرماخور ، توانا بر سرما ( اضداد )