را از بين مىبرد ) . ( نويسنده : انشاءالله در زمان ظهور حضرت حجة بن الحسن امام زمان عليه السّلام مدت آزادى آنها تمام شده وباطل از بين رفته ودين اسلام يكپارچه وعالمگير مىشود ( ويظهره على الدّين كله ) . ) ودر آخر آية مىفرمايد :
« وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ »
.
يعنى كساني كه بعد از آنها وارثان كتاب آسمانى شدند از آن در شك وترديدند شكى توأم با بدبينى وسوء ظن .
در تفسير على ابن إبراهيم ، از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه در تفسير آيهء
« شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ »
فرمود : مخاطب در جمله
« أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ »
امام معصوم وامامت اوست وجملهء
« لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ »
كناية از أمير مؤمنان علي عليه السّلام است « 1 » بديهي است منظور انحصار دين در ولايت علي عليه السّلام نمىباشد ، بلكه هدف بيان اين حقيقت است كه مسئله ولايت أمير مؤمنان علي عليه السّلام نيز از أركان دين بشمار مىرود . « 2 »
نكات مهم مطالب گذشته
به طورى كه ديديم از أول اين سورهء مباركه ، خداوند تبارك وتعالى سريال تكوين خلقت آسمانها وزمين را از آغاز شروع كرده است ، يعنى از آيات
« لَهُ ما فِي السَّماواتِ »
وبعد
« تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ »
وسپس
« فاطِرُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ »
وبعد
« لَهُ مَقالِيدُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ »
ودر آخر اشاره دارد به جزاير كهكشانها ؛ البتة با مقدارى پس وپيش ، خلقت كائنات را از مراحل دخان ، رتق وفتق وفطر وگسيل كهكشانها به اقصانههاى دور وكليد كهكشانها وبعد خلقت زمين وآنگاه نزول روزى ووسائل معيشت در روى آن وخلقت أنواع حيوانات وخلقت
هامش
( 1 ) تفسير نور الثقلين ، ج 4 ، ص 567 .
( 2 ) تفسير نمونه ، ج 20 ، ص 383 و 384 .