بنابراين همهء اين ستارگان وصورتهاى فلكى را كه در 12 نقشهء مزبور وساير عكسها ونقشهها بدين سان تقسيمبندى شده وملاحظه نموديم ، همگى در پيرامون ماه وخورشيد خودمان در بازوى جبار قرار گرفته ومربوط به بازوى جبار مىباشد واين ستارگان آنقدر از يكديگر دورند حد أقل از 4 تا دهها سال نوري فاصله دارند . اگر از فاصله دورتر يعنى از روى بازوى قوس به جبار به آنها نگاه مىكرديم . اين بازو را نيز همانند بازوى قوس ( راه شيرى ) ستارگانش بسيار متراكم وبهم فشرده وبيش از ده ميليارد ستاره مىديديم .
شايان ذكر است كه ساختار نظام كيهانى وتقسيمات منظومهاى آنها به طورى است كه اكثرا يك يا چند غول پيكر در هر گروه يا در مركز ويا در كناره قرار گرفته ، عهدهدار دبيريت نظام گروه خود را دارند ويا به تعبيرى تقسيمكنندگان جمعيت زير مجموعهشان مىباشند . كه آيهء شريفهء
« فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً »
همه را در بر مىگيرد .
اما در يك ديد بسيار وسيعتر اگر خود كهكشان شيرى را با بررسى چهار بازوى مارپيچى آن جداگانه به تحقيق ومد نظر بگيريم ، مىبينيم كه كهكشان شيرى طبق آخرين دستاوردهاى دانشمندان يكصد وده ميليارد ستاره دارد . وبه قول بعضىها 70 % وبعضىها 80 % ستارگان آن در مركز كهكشان قرار گرفته كه تأمينكننده نيروى جاذبه كهكشان وتشكيلدهندهء ميدان مغناطيسى وگرانشى كهكشان هستند كه ستارگان مركزى آن بسيار متراكم وداغاند وبقيه 30 % تا 35 % ستارگان آن كه در چهار بازوى آن توزيع وتقسيمبندى شدهاند به واسطه فاصلههاى لازم وشرايط ديگر همانند خورشيد احتمالا داراى منظومهء سيارات واقمارى هستند .
اين يكصد وده ميليارد ستاره وساير اجرام ميان ستارهاى وغيره چنان از تقسيمات دقيق وحسابشدهء كهكشانى برخوردار هستند كه تقسيمكنندگان اصلى ومركزى آنها با نيروهاى بىنهايت شديد كهكشانىشان همه اجرام وستارگان مستقر در چهار بازوى مارپيچى آن را با نيروى جاذبهشان در كنترل ومهار خود دارند كه هيچ