در صفحات بعدى دوازده نقشه از ستارگان آسمان را مىبينيم كه هر صفحه شامل چهار قسمت دو نقشهاى به ترتيب شماره است كه مربوط به يك ماه است وحركت وجابجايى وتغيير حالت وتغيير مكان آنها را در يك ماه نشان مىدهد ودوازده نقشه مربوط به دوازده ماه ميلادي جداگانه است كه أكثر ستارگان گروهى را با خط چينى واتصال به يكديگر آنها را با اشكال گوناگون به صورت فلكى در آورده ونامگذارى كردهاند .
بنابراين تقسيمات أكثر ستارگان آسمان پايين در ( بازوى جبار ) با محاسبه عرض جغرافيايى آسمان به بيش از صدها صورت فلكى تقسيم شده است .
أول - چنانكه زمين در طول 365 روز گردش انتقالى خود روزانه 365 / 1 مدار خود را با سرعت تقريبي 5 / 2 ميليون كيلومتر در روز طي مىكند وپيش مىرود ، لذا در هر شب تعداد كثيرى از ستارگان جديد در سمت أفق شرقي زمين ظاهر مىشوند .
وهمچنين تعدادى نيز از ستارگان سمت غربى آسمان در سمت مغرب زمين ناپديد مىشوند . در واقع به غير از ستارگان پيراقطبى ، بقيهء ستارگانى كه در آسمان با چشم غير مسلح قابل رؤيت هستند ، به ترتيب وتدريجا در طول يك سال شمسي يا ميلادي از أفق شرقي زمين طلوع ودر طول شش وهفت ماه أول سير صعودى به سمت بالا وبعد با سير نزولى در سمت مغرب غروب وناپديد مىشوند . وپس از شش ماه ديگر كه زمين بقيه مدارش را طي مىكند دوباره همان ستارگان در أفق شرق مجددا ظاهر مىشوند .
دوم - چون حركت زمين در 24 ساعت ميل محورى دارد . لذا به نظر مىرسد كه ستارگان نيز حركات چرخشى دارند ويا تغيير مكان مىدهند . مثلا صورت فلكى دبّ أكبر كه أول شب كاسه يغلاوىاش به سمت پايين ودستهاش به سمت بالا باشد در هر شش ساعت 90 درجه تغيير پيدا كرده ودر خلال 12 ساعت كاسه آن به سمت بالا چرخيده ودستهاش به سمت پايين ، يعنى درست 180 درجه تغيير حالت مىدهد ودر دوازده ساعت ديگر مجددا به حالت شب قبلي در مىآيد .
كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 256
مساهمون: لطف على سليمى
ص٢٥٦