تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 189

مساهمون:

ص١٨٩
خنثىكنندهء بمبارانهاى ذرّات مضرّه وتشعشعات واشعه‌هاى وارده از طوفانهاى خورشيدى وكيهانى وشهاب سنگهاى آسمانى است كه پس از برخورد با لايه‌هاى جو زمين سوخته مىشوند . ساختمان درونى خورشيد كه از مواد مذاب روان گازى تشكيل يافته به طورى است كه ذرّات عناصر هيدروژن وهيليوم وساير عناصر متضاد در درون خورشيد مدام با يكديگر برخورد كرده وواكنش متقابل انجام مىدهند . چون وسعت اين عناصر بىنهايت عظيم وبيش از ميليونها برابر بمب‌هاى اتمى است ، لذا در اثر اين برخوردهاى درونى ودايمى پى در پى انفجارات در سراسر سطح خورشيد به وجود مىآيد . در اثر انفجارات مواد گاز مذاب مدام به سطح خورشيد پرتاب مىشود ، به طورى كه تمام سطح خورشيد مملوّ از حبابهاى ناشى از گازهاى خروجي است واين حبابها كه پر از گاز است وحد متوسط ارتفاع هر كدام از حبابها به يك هزار كيلومتر مىرسد ، پشت سر هم به وجود آمده وبا سرعت مىتركند وگاز آن‌ها به بيرون پرتاب مىشود وبه محض تركيدن حبابهاى ديگرى جاى آنها را مىگيرد كه اين حبابها را دانه‌هاى برنجى مىگويند ، به گونه‌اى كه حتى يك وجب در سطح خورشيد خالى از اين حبابها پيدا نمىشود . علاوة بر اين جوششهاى حبابى انفجارات عظيم‌ترى هم مرتب رخ مىدهد ومواد را به فضا پرتاب وفوران مىكند كه آنها را لهيب‌ها وفوران يا شراره‌هاى خورشيدى مىنامند ، وگاهى ارتفاع اين فورانها به دويست وپنجاه هزار كيلومتر بالغ مىگردد . واين فواره‌ها وشراره‌ها انرژى را به أطراف خورشيد كسيل داشته وگرماى سيارات را تأمين مىكند ، به طورى كه حرارت زمين را تا دماى 60 درجهء سانتيگراد بالا مىبرد همچنين اين فورانها وشراره‌ها ذرّات واشعه‌ها وتشعشعات خورشيد را به أطراف گسيل مىدهد كه آن را ذرّات طوفان‌ها وبادهاى خورشيدى مىنامند كه زمين ما آنى از بمبارانهاى آن ذرّات واشعه‌هاى مضر وسوزنده در أمان نيست . از طرفي نيروى جاذبهء زمين اين ذرّات را به سمت خود جذب مىكند . ولى اين ذرّات به محض اينكه وارد لايه‌هاى جو زمين مىگردد با برخورد با لايه‌هاى ضخيم وسخت جو