شكل 4 - 4 : برانگيزش ويونش اتمهاى ئيدروژن 1 - ألكترون در مدار با انرژى پايين قرار دارد . برانگيزش 2 - برخورد سبب پرتاب ألكترون به مدار با انرژى بالا مىگردد . 3 - ألكترون به مدار با انرژى پايين بر مىگردد وتابش گسيل مىكند .
1 - أتم ئيدروژن ، يونش يونش 2 - برخورد سبب پرتاب ألكترون از أتم مىشود . 3 - ئيدروژن پوينده ( تنها يك پروتون بر جاى مىماند ) اخترشناسان بخشهاى قابل رؤيت ابرهاى گاز را نواحي 11
H
وابرهاى ئيدروژن خنثى را نواحي 1
H
مىنامند . اندازه معمولى 11
H
حدود پانزده سال نوري وجرمشان چند صد برابر جرم خورشيد است . چگالى اين نواحي تقريبا ده تا صد برابر چگالى ميانگين ئيدروژن در نواحي 1
H
يعنى حدود 10 در هر سانتيمتر مكعب است .
عناصر ومولكولهاى ديگر در فضا
« 1 » گرچه ئيدروژن فراوانترين عنصر در فضاى ميان ستارهاى است ، ولى عناصر ومولكولهاى ديگر وهمچنين بنيانهاى آزاد نيز بخصوص در نواحي 11
H
يافت مىشوند .
( بنيان آزاد تركيبي است از دو يا چند عنصر كه بخشي از يك مولكول را تشكيل مىدهد )
هامش
( 1 ) به كتاب ساختار ستارگان وكهكشانها مراجعه شود .