تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 171

مساهمون:

ص١٧١
29 / 18 : نگاه كنيد به تعليقات فارسى ذيل همين بيت 1 / 19 : مل : ترجمه ندارد 1 / 19 : مك :
مرد گاه قدر و قدرت نيست جز فرزند نفس * جود چون بنمود ذكر او نخواهد شد عدم
( نگاه كنيد : تعليقات فارسى ذيل همين بيت ) 4 / 20 : دا : عاقل‌تر آمد از ( نگاه كنيد : تعليقات فارسى ذيل همين بيت ) 5 / 20 : دا ، مك ، شخ ، مل : علم او و تجربه از عقل مىگردد روا 6 / 20 : مج و مك : چون سدره‌اش قدر و مناصب منتها 1 / 21 : مك : زينهار از جا مرو بسيار و كم كن اضطراب - شخ و مل و دا : پند بشنو از شه مردان 2 / 22 : دا : قاطع سرها و منكبهاى خصم روزگار 1 / 23 : دا : با لذت و غنيمت با صحبت جوانى 1 / 23 : شخ و مل : با صحت و غنيمت با لذت و جوانى 1 / 24 : دا و مل : مرا عزيز بود علم و خلقهاى نكو 2 / 24 : دا : وگر دو دوست بيابى 2 / 25 : مك : نگردد كامياب 1 / 28 : دا : عجب‌تر باشد اكنون اى سليم 3 / 28 : مك : آن يتيم آمد كه از علم و عمل آيد يتيم - مج : علم و هنر آيد 2 / 29 : مك : پوستهاى جرب 3 / 29 : مل : اگر چه دور فتد منزل تو ز كوكب ( نگاه كنيد : تعليقات فارسى ذيل همين بيت ) 2 / 31 : شخ و مل : حلم را ( مطابق است با متن عربى در شخ و مل ، دو نسخه ديگر علم در متن عربى است ) 2 / 32 : دا : چو روى آورد جود و 2 / 32 : شخ : چو برمىگردد آن از بخل 2 / 32 : دا : چو برمىگردد او از بخل